Erinnert - OK KID

wo Kartoffeln aus dem Boden sprießen

wo der Marsch noch bläst

wo man die braune Suppe schluckt, beim gutenacht-gebet

noch nach oben schaut

schwere Kost leicht verdaut, ohne gottvertrauen kniet — verstehen sie uns nie

wenn wir Lieder pumpen, die auch nur wir zwei verstehen

die nicht in der Eckkneipe laufen, die für Zweifel stehen

wo Träume tiefer liegen, auf dem Weg nach draußen

sieht niemand unsere blutverschmierten Kinderaugen

sagt niemand ein Wort zu viel

niemand sagt ein Wort was er fühlt stirbt die Hoffnung zuerst, dass sich

irgendetwas ändert

wollen wir nichts, außer dass man sich an uns erinnert

nichts, nicht für die Liebe von den falschen Jungs

nicht wie Idole auf den Postern unsrer Zimmer

da gibt’s nur einen Wunsch wenn wir gehen

nichts, außer dass man sich an uns erinnert da gibt’s nur einen Wunsch wenn wir

gehen

nichts, außer dass man sich an uns erinnert

wo Kartoffeln aus dem Boden sprießen

werden wir keine Landschaftsgärtner sein

schlagen wir keine Wurzeln auf Granit, treten wir keine ausgehängten Türen mehr

ein

ist uns egal, ob sie die Zeilen verstehen

es war nie der Plan, ihre Wege zu gehen

wo der Neid jeden Tag durch die Straßen patrouilliert, werden wir nicht länger

stehen und salutieren

sagen wir kein Wort mehr zu viel

außer uns niemand da, der uns fühlt

stirbt die Hoffung zuerst, dass sich irgendetwas ändert

wollen wir nichts, außer dass man sich an uns erinnert

nichts, nicht für die Liebe von den falschen Jungs

nicht wie Idole auf den Postern unsrer Zimmer

da gibt’s nur einen Wunsch wenn wir gehen

nichts, außer dass man sich an uns erinnert da gibt’s nur einen Wunsch wenn wir

gehen

nichts, außer dass man sich an uns erinnert

nichts, nicht für die Liebe von den falschen Jungs

nicht wie Idole auf den Postern unsrer Zimmer

da gibt’s nur einen Wunsch wenn wir gehen

nichts, außer dass man sich an uns erinnert da gibt’s nur einen Wunsch wenn wir

gehen

nichts, außer dass man sich an uns erinnert

картоп жерден өсетін жерде

марш әлі де соғып жатқан жерде

қайырлы түн дұғасында қоңыр көжені жұтасың

әлі жоғары қарайды

ауыр жол оңай қорытылады, Құдайға сенбей тізерлейді - бізді ешқашан түсінбейді

екеуміз ғана түсінетін әндерді шығарамыз

бұрыштық пабта жұмыс істемейтіні күмән тудырады

армандар тереңірек жатқан жерде, шығу жолында

қанға боялған балаларымыздың көздерін ешкім көрмейді

ешкім артық сөз айтпайды

Ешкім бір ауыз сөз айтпайды, не сезінсе өледі, ең алдымен өзі деп үміттенеді

бәрі өзгереді

біз есте қалғаннан басқа ештеңені қаламаймыз

ештеңе емес, дұрыс емес жігіттердің махаббаты үшін емес

бөлмелеріміздің плакаттарындағы пұттар сияқты емес

барсақ бір ғана тілек бар

Есте сақтаудан басқа ештеңе жоқ, егер бізде бір ғана тілек бар

жүру

есте қалудан басқа ештеңе жоқ

картоп жерден өсетін жерде

біз ландшафт бағбандары болмаймыз

гранитке тамыр тастамайық, ілінбеген есіктерді теппейік

а

біз олардың жолдарды түсінетініне мән бермейміз

бұл олардың жолымен жүруді ешқашан жоспарлаған емес

Күн сайын көшелерді қызғаныш патрульдейтін жерде біз енді өспейміз

тұрып, сәлемдесу

артық сөз айтпай-ақ қояйық

бізді сезетін басқа ешкім жоқ

Ең бірінші өлетін нәрсе - бәрі өзгереді деген үміт

біз есте қалғаннан басқа ештеңені қаламаймыз

ештеңе емес, дұрыс емес жігіттердің махаббаты үшін емес

бөлмелеріміздің плакаттарындағы пұттар сияқты емес

барсақ бір ғана тілек бар

Есте сақтаудан басқа ештеңе жоқ, егер бізде бір ғана тілек бар

жүру

есте қалудан басқа ештеңе жоқ

ештеңе емес, дұрыс емес жігіттердің махаббаты үшін емес

бөлмелеріміздің плакаттарындағы пұттар сияқты емес

барсақ бір ғана тілек бар

Есте сақтаудан басқа ештеңе жоқ, егер бізде бір ғана тілек бар

жүру

есте қалудан басқа ештеңе жоқ