Narzeczony - Jeanne de Lartigue & Alain Roudier, Фридерик Шопен

Wiatr zaszumiał między krzewy

Nie w czas, nie w czas, koniu!

Nie w czas chłopcze czarnobrewy

Lecisz tu po błoniu

Nie w czas chłopcze czarnobrewy

Lecisz tu po błoniu

Czy nie widzisz tam nad lasem

Tego kruków stada?

Jak podleci, krąży czasem

I w las znów zapada?

Jak podleci, krąży czasem

I w las znów zapada?

«Gdzieżeś, gdzieżeś, dziewczę, hoże?

Czemuż nie wybieży?»

«Jakże, jakże wybiec może

Kiedy w grobie leży?

Jakże, jakże wybiec może

Kiedy w grobie leży?»

«O, puszczajcie!

Żal mnie tłoczy

Niech zobaczę onę:

Czy konając piękne oczy

Zwróciła w mą stronę?

Czy konając piękne oczy

Zwróciła w mą stronę?»

«Gdy usłyszy me wołanie

Płacz mój nad swą głową

Może z trumny jeszcze wstanie

Zacznie żyć na nowo!

Może z trumny jeszcze wstanie

Zacznie żyć na nowo!»

Бұталардың арасында жел сыбдырлады

Уақытында емес, уақытында емес, ат!

Уақытында емес, қара қас бала

Сіз бұл жерде алаңда ұшып жатырсыз

Уақытында емес, қара қас бала

Сіз бұл жерде алаңда ұшып жатырсыз

Мына жақтағы орманды көрмейсің бе?

Мына қарғалар тобы ма?

Кейде ұшқанда айналып кетеді

Тағы да орманға құлап кетесіз бе?

Кейде ұшқанда айналып кетеді

Тағы да орманға құлап кетесіз бе?

«Қайдасың, қайдасың, қыз?

Неге таңдамасқа?»

«Қалай, қалай қашады

Ол қабірде қашан жатыр?

Қалай, қалай қашады

Ол қашан көрде?»

«Ой, жібер!

Мен өзімді аяймын

Маған оны көруге рұқсат етіңіз:

Әдемі көздер өледі

Ол маған қарай бұрылды ма?

Әдемі көздер өледі

Ол маған бұрылды ма?»

«Ол менің айқайымды естігенде

Басымнан өткен жылауым

Мүмкін ол табыттан тұрады

Ол қайтадан өмір сүре бастайды!

Мүмкін ол табыттан тұрады

Ол қайтадан өмір сүре бастайды! »