Лия - Мурат Насыров

Кажется мне — всё изменилось в мире угасших грёз

В час, когда ты вдруг появилась в городе белых роз.

Я проведу день у окна и повторю вновь твоё имя:

Лия, Лия, Лия — лишь твоё имя,

Лия, Лия, Лия — лишь твоё имя.

Мне не понять этого чуда: как в суматохе лет,

Словно цветок, из ниоткуда ты родилась на свет.

И на листе белом, как мел, я напишу вновь твоё имя:

Лия, Лия, Лия — лишь твоё имя,

Лия, Лия, Лия — лишь твоё имя,

Лия…

И на листе белом, как мел, я напишу вновь твоё имя:

Лия, Лия, Лия — лишь твоё имя,

Лия, Лия, Лия — лишь твоё имя,

Лия, Лия, Лия — лишь твоё имя,

Лия — лишь твоё имя.

Лия, Лия, Лия,

Лия — лишь твоё имя,

Лия…

Маған өшіп қалған армандар әлемінде бәрі өзгерген сияқты

Ақ раушан қаласында кенет пайда болған сағатта.

Мен күнді терезеде өткізіп, атыңызды қайталаймын:

Лия, Лия, Лия сіздің атыңыз ғана

Лия, Лия, Лия сіздің атыңыз ғана.

Мен бұл ғажайыпты түсінбеймін: жылдардың аласапыранындай,

Гүлдей, жоқ жерден дүниеге келдің.

Ал бордай аппақ параққа мен сенің атыңды қайта жазамын:

Лия, Лия, Лия сіздің атыңыз ғана

Лия, Лия, Лия сіздің атыңыз ғана

Лия...

Ал бордай аппақ параққа мен сенің атыңды қайта жазамын:

Лия, Лия, Лия сіздің атыңыз ғана

Лия, Лия, Лия сіздің атыңыз ғана

Лия, Лия, Лия сіздің атыңыз ғана

Лия сенің есімің ғана.

Лия, Лия, Лия

Лия сенің есімің ғана

Лия...