Moja pieszczotka - Jeanne de Lartigue & Alain Roudier, Фридерик Шопен

Moja pieszczotka gdy w wesołej chwili

Pocznie szczebiotać i kwilić i gruchać:

Tak mile grucha, szczebioce i kwili

Że nie chcąc słówka żadnego postradać

Nie śmiem przerywać, nie śmiem nie śmiem odpowiadać

I tylko chciałbym słuchać, słuchać, słuchać

I tylko chciałbym słuchać, słuchać, słuchać

Lecz mowy żywość gdy oczki z apali

I pocznie mocniej jagody różować

Perłowe ząbki błysną śród korali:

Ach!

wtenczas śmielej w oczęta poglądam

Usta pomykam i słuchać nie żądam

Tylko całować, całować, całować, całować

Бақытты сәттегі еркелетуім

Ол шырылдап, ыңылдап, айқайлай бастайды:

Ол соншалықты жағымды сөйлейді және сөйлеседі және жылайды

Бір сөзді жоғалтқысы келмейтіні

Тоқтауға батылым бармайды, жауап беруге батылым бармайды

Ал мен тек тыңдағым, тыңдағым, тыңдағым келеді

Ал мен тек тыңдағым, тыңдағым, тыңдағым келеді

Бірақ апайдың көзінде сөздің жандылығы

Және ол жидектерді көбірек қызғылт түске бояй бастайды

Моншақтардың арасында інжу қалампыры жарқырайды:

Ах!

сосын көзіме батылырақ қараймын

Мен ернімді өткізіп жіберемін, мен тыңдауды талап етпеймін

Жай ғана сүй, сүй, сүй, сүй, сүй