Maelstrom - Make Them Suffer

Beyond these forgotten shores of baleful unrelenting torture.

The sky has shattered, pouring its tears into oblivion and wishing away its

unending paradox, as it crumbles into exile, piece by piece.

plunged into darkness by the undertow of the Maelstrom.

slowly, piece by piece, forever forgotten.

Take me away from here.

I will slip away, watch me disapear.

The Maelstrom consumes me.

An eternity frozen in time.

Pulled beneath the deepest depths

Where I was always meant to be, forever lost.

I’ve found my home

far from the grips of time

with the faces of desertion

wandering the depths of expulsion

With the faces of desertion, far from the grips of time, I have found my home.

I’ve found my home, where no light can reach and the only sounds are those soft

whispers that no one else can hear.

Comforting me.

I’ll smile my way away to my darkest days.

Beyond these forgotten shores of endless sadness and torturous sorrow.

The sky has shattered, crying into constant uncertainty and wishing away its

perpetual torment, as it crumbles into exile, piece by piece.

plunged into darkness by the undertow of the Maelstrom.

forgotten piece by piece, forever and ever.

Take me away from here.

I will slip away, watch me disapear

The Maelstrom consumes me.

An eternity frozen in time.

I’ve found my home, beneath the depths.

I’ve found my home, where I can dream these days away.

It was perfect from the first day, we stood and watched as the ocean opened up

and swallowed the sun.

Swallowed the sun.

Осы ұмытылған жағалардан арғы жағдайсыз азаптаулар.

Аспан жарылып, көз жасын ұмытып, оның жоғалуын тілеп жатыр

бітпейтін парадокс, ол бір                                                         |

Дойнаның түбінде қараңғылыққа батты.

баяу, бөлшек  мәңгі ұмытылады.

Мені осы жерден алып кетіңіз.

Мен тайып кетемін, жоғалғанымды байқаңыз.

Дауыл мені жейді.

Уақытта қатып қалған мәңгілік.

Ең терең тереңдіктердің астына тартылды

Мен әрқашан болуым керек жерде мәңгілікке жоғалдым.

Мен өз үйімді таптым

уақыттың қолтығынан  алыс

дезертирленген  жүздерімен

қуып шығудың тереңдігін кезу

Уақыттың құшағынан қашық жүзі мен өз үйімді  таптым.

Мен өз үйімді таптым, оған жарық жетпейтін және тек жұмсақ дыбыстар шығады

басқа ешкім ести алмайтынын сыбырлайды.

Мені жұбату.

Мен ең зұлмат күндерімнен күліп кетемін.

Бұл ұмытылған соңғы қайғы мен азапты қайғы жағаларының арғы жағында.

Аспан жарылып, тұрақты белгісіздікке жылап, оның жойылуын тіледі

мәңгілік азап, ол бөлшек-бөлшек қуғынға түседі.

Дойнаның түбінде қараңғылыққа батты.

мәңгілікке ұмытылады.

Мені осы жерден алып кетіңіз.

Мен тайып кетемін, жоғалғанымды байқаңыз

Дауыл мені жейді.

Уақытта қатып қалған мәңгілік.

Мен өз үйімді таптым, тереңдікте.

Мен өз үйімді таптым, ол жерде осы күндері армандауға болады.

Бұл алғашқы күннен                                                                                                                                                                                                                                                  |

және күнді жұтты.

Күнді жұтты.