Песня - Лев Барашков

Дымилась роща под горою,

И вместе с ней горел закат,

Нас оставалось только двое

Из восемнадцати ребят.

Как много их, друзей хороших,

Лежать осталось в темноте

У незнакомого поселка,

На безымянной высоте.

Светилась, падая, ракета,

Как догоревшая звезда.

Кто хоть однажды видел это,

Не позабудет никогда.

Он не забудет, не забудет

Атаки яростные те

У незнакомого поселка,

На безымянной высоте.

Над нами "мессеры" кружили,

И было видно словно днем,

Но только крепче мы дружили

Под перекрестным артогнем.

И как бы трудно ни бывало,

Ты верен был своей мечте

У незнакомого поселка,

На безымянной высоте.

Мне часто снятся все ребята,

Друзья моих военных дней.

Землянка наша в три наката,

Сосна сгоревшая над ней.

Как будто вновь я вместе с ними

Стою на огненной черте

У незнакомого поселка,

На безымянной высоте.

Тау астындағы тоғай түтіндеп,

Күннің батуы онымен бірге өртенді,

Екеуіміз ғана қалдық

Он сегіз жігіттің ішінен.

Олардың қаншасы, жақсы достар,

Қараңғыда қалды

Бейтаныс ауылда

Аты белгісіз биіктікте.

Жарқыраған, құлаған, зымыран,

Сөнген жұлдыз сияқты.

Бұны кім көрген

Ешқашан ұмытпайды.

Ол ұмытпайды, ұмытпайды

Шабуылдар ашулы

Бейтаныс ауылда

Аты белгісіз биіктікте.

Үстімізде «Хабарлар» шеңберленді,

Ол күндізгідей көрінді,

Бірақ одан да күштірек дос болдық

Айқас от астында.

Қанша қиын болса да,

Сіз арманыңызға адал болдыңыз

Бейтаныс ауылда

Аты белгісіз биіктікте.

Мен жиі барлық жігіттерді армандаймын

Менің соғыс күндерімдегі достар.

Үш орамдағы біздің блиндажымыз,

Оның үстіне қарағай күйіп кетті.

Мен олармен қайтадан бірге жүргендеймін

Мен отта тұрмын

Бейтаныс ауылда

Аты белгісіз биіктікте.