Zukunft - Keimzeit

Auf dem Grund meiner Espresso-Tasse les' ich heut' die Zukunft:

Sie ist rabenschwarz wie eine Lautsprecherbox,

aber noch viel lauter als sie.

Celebrieren wir sie und begrüßen ihre Laune,

Uns auszutricksen.

Denn ihr zu Füßen liegen die Geschichten des verzweifelten Bemühens,

Doch noch geliebt zu werden.

Ja und größer als die Vorstellung,

Irgendwann einmal ganz berühmt zu sein und zu glänzen,

Sind dann doch die Angst und die Bedenken,

Sich alsdann wie eine Glucke zu gebärden.

Lieber gleich dann mit dem Fahrstuhl in die obere Etage —

Man, wär' der Strohhalm nicht in irgend so einem Cocktail

Sondern Gott!

Auf dem Grund meiner Espresso-Tasse les' ich heut' die Zukunft:

Sie ist,

Ich blas' die Kerze aus, denn es ist hell geworden inzwischen…

Эспрессо шыныаяқымның түбінде мен бүгін болашақты оқимын:

Ол динамик қорабындай қара қарға

бірақ одан әлдеқайда қаттырақ.

Оларды тойлап, қыңырлықтарын қарсы алайық,

бізді алдау үшін.

Өйткені оның аяғында үмітсіз күш-жігердің ертегілері жатыр

Бірақ әлі де сүю керек.

Иә және қиялдан да үлкен

Бір күні атақты болып, жарқырайсың

Сонда қорқыныш пен күмән?

Сосын өзін ана тауық сияқты ұстау.

Олай болса лифтпен жоғарғы қабатқа шыққан дұрыс —

Адам, егер сабан қандай да бір коктейльде болмаса

бірақ Құдай!

Эспрессо шыныаяқымның түбінде мен бүгін болашақты оқимын:

Ол,

Мен шамды сөндіремін, себебі ол әзірше жанып жатыр...