Rosi - Keimzeit

Weißt du, Rosi, wir sind älter geworden.

Auch du siehst nicht mehr ganz so frisch aus.

Mit der Zeit sind nicht nur uns’re Ideale gestorben,

Nee, irgendwie sieht es rundrum nicht mehr ganz so rosig aus.

Wir haben uns oft mit jedem Idioten geschlagen.

Und dabei alles riskiert.

Jetzt hör ich uns über uns’re Zähne klagen.

Wir überlegen, ob man sie nicht

irgendwann mal weiß lackiert.

Uns’re Väter sind genervt,

uns’re Mütter stricken fleißig weiter Handschuhe,

wenn es kalt wird Socken.

Wir haben schon so lange nicht im Schnee gebadet,

um unsern Kreislauf zu schocken.

Stattdessen sitzen wir hier und trinken Kaffee.

Machen zu jedem Witz ein gutes Gesicht.

Ich erklär dir diplomatisch,

dass ich dich immer noch so lieb hab.

Und du glaubst mir das.

Oder nicht.

Білесің бе, Роза, біз қартайдық.

Сіз де енді онша балғын көрінбейсіз.

Уақыт өте келе идеалдарымыз өліп қана қоймай,

Жоқ, әйтеуір айналаның бәрі қызғылт болып көрінбейді.

Біз әр ақымақпен жиі ұрысып қалатынбыз.

Және бәрін тәуекел етті.

Қазір мен тісімізге шағымданғанымызды естідім.

Болады ма деп ойлаймыз

бір күні ақ боялады.

Әкелеріміз ренжіген

аналарымыз қолғап тоқумен айналысады,

суық шұлық алған кезде.

Көптен бері қарға шомылмадық

біздің айналымымызды сілкіндіру үшін.

Оның орнына біз осында отырып, кофе ішеміз.

Әр әзілде жақсы жүз жасаңыз.

Мен сізге дипломатиялық жолмен түсіндіремін

мен сені әлі де қатты жақсы көремін.

Ал сен маған сенесің.

Әлде жоқ па.