Albatros - Karat

Es gibt einen Vogel

Den haben Matrosen zum Herrscher gekrönt;

Er fliegt um die Erde

Vom Südpol nach Norden.

Kein Ziel ist zu weit:

Der Albatros kennt keine Grenzen

Er segelt mit Würde

Durchwandert die Lüfte, als wär er ein Gott;

Er folgt ihren Schiffen

Auf Hochsee, durch Klippen, berauschend sein Flug:

Er sucht ihren Weg durch die See

Und kraschen die Stürme mit rauher Gewalt

Auf den Ozeanen so unendlich weit

Dann fliegt er mit Feuer und steigt ungeheuer

Zur Freiheit der Meere

Doch wenn er gefangen

In armdicken Schlingen mit Tücke und List

Dann brechen die Schwingen;

Es trauert das Meer, das den Herrscher vermißt:

Gefangen sein heißt für ihn tot

Die Sklaven der Erde

Verhöhnt und geschunden, sie teilten sein Los

Wenn er lag gefesselt

Verblutend am Ufer, gebrochen sein Flug:

Der Albatros war ihr Symbol

Doch ruft ihn die Weite, die endlose Macht

Dann stürmt er ins Freie mit maßloser Kraft;

Er schwingt seine Flügel, sprengt Schlösser und Riegel

Der Fesseln und Ketten

Und türmen sich Wände

Und greifen ihn Zwingen aus Wolken wie Blei;

Und schlagen ihn Blitze

Er kämpft mit den Schwingen das Hindernis frei

Er findet den Weg auch im Orkan

Құс бар

Теңізшілер оған билеуші ​​тәж кигізді;

Ол жерді айналып ұшады

Оңтүстік полюстен солтүстікке қарай.

Ешбір мақсат тым алыс емес:

Альбатрос шекараны білмейді

Ол абыроймен жүзеді

Аспанды құдайдай кезеді;

Ол олардың кемелерінің артынан жүреді

Ашық теңізде, жартастар арқылы оның ұшуы қуантады:

Ол теңіз арқылы оның жолын іздейді

Ал дауылдар өрескел күшпен соғылады

Мұхиттарда соншалықты шексіз

Содан кейін ол отпен ұшады және шексіз қалықтайды

Теңіздердің еркіндігіне

Бірақ ол ұсталғанда

Зұлымдық пен қулықпен қолтық қалың тұзақтарда

Содан кейін қанаттар үзіледі;

Әміршіні сағынған теңіз қайғырады:

Ол үшін ұсталу өлгенді білдіреді

Жердің құлдары

Мазалаған және бет-жүзі былғаған олар оның тағдырын бөлісті

Ол байланған кезде

Жағада қансырап, ұшағы бұзылды:

Альбатрос оның символы болды

Бірақ кеңдік оны, шексіз құдірет деп атайды

Сосын өлшеусіз күшпен далаға асығады;

Ол қанаттарын сермеп, құлыптар мен бұрандаларды үрлейді

Бұғаулар мен шынжырлардан

Ал қабырғалар үйіліп жатыр

Оны бұлттардың арасынан қорғасындай бұғаулар ұстап алады;

Және оны найзағаймен ұрыңдар

Ол қанаттарымен кедергімен еркін күреседі

Ол дауылда да өз жолын табады