Die Winterreise: Im Dorfe - Schönberg Ensemble, Reinbert de Leeuw, Франц Шуберт

Es bellen die Hunde, es rasseln die Ketten;

Es schlafen die Menschen in ihren Betten

Träumen sich manches, was sie nicht haben

Tun sich im Guten und Argen erlaben;

Und morgen früh ist alles zerflossen

Je nun, sie haben ihr Teil genossen

Und hoffen, was sie noch übrig ließen

Doch wieder zu finden auf ihren Kissen

Bellt mich nur fort, ihr wachen Hunde

Laßt mich nicht ruh’n in der Schlummerstunde!

Ich bin zu Ende mit allen Träumen

Was will ich unter den Schläfern säumen?

Иттер үреді, шынжырлар дірілдейді;

Адамдар төсегінде ұйықтайды

Олар өздерінде жоқ нәрселерді армандайды

Жақсылық пен жамандыққа бой алдыру;

Таңертең бәрі жоғалып кетті

Иә, олар өз үлестерін ұнатты

Және олар қалдырған нәрсеге үміттеніңіз

Бірақ олардың жастықтарынан қайтадан табуға болады

Мені үріңіз, итер иттер

Ұйқы сағатында тынығуыма жол берме!

Мен барлық армандармен аяқталдым

Шпалдың астына не тігіп алғым келеді?