Hel - Horna

Ikuisesti on kirottujen talvieni valtakunta

Ollut Pohjolan myrskyissä.

Maillani ei

Paista aurinko lämmittäen, yö on ikuinen

Kuutamoineen.

Lumimainen jää, kylmä peili

Kauniimpaa ei olekaan.

Lumen peittämät rinteet

Laakeat ja metsät… Rakkainta

Minulle

Joka yö laulavat lapseni minulle kuun

Hymnejä, ulvovat sen kauneutta.

Silmäni

Lepäävät talvimaisemissa, sieluni niissä

Ylväänä vaeltaa.

Turinsissa valtakuntani

Tunnetaan nimellä Hel.

Lumen, jään ja

Pakkasen ikuinen, muinainen maailma

Мәңгілік менің қарғыс атқан қыстауларымның патшалығы

Солтүстіктің дауылында болды.

Мен жақта емес

Жылытып күн нұрын шаш, Түн мәңгілік

Ай сәулесімен.

Қарлы мұз, суық айна

Одан әдемі ештеңе жоқ.

Қар басқан беткейлер

Жазық пен орман... Сүйіктім

Маған

Әр түнде балаларым бір ай бойы маған ән айтады

Әнұрандары, оның сұлулығы.

Менің көздерім

Қыс пейзажында демалып, жанымда

Ол мақтанышпен жүреді.

Туринде, менің патшалығым

Хел деген атпен белгілі.

Қар, мұз және

Аяздың мәңгілік, ежелгі әлемі