110 - Extrabreit

Der Mond hängt satt und bleich im Antennenwald

Die Luft steht starr und klar die Nacht wird kalt

Lachend stirbt auf der leeren Kreuzung ein Reh

Es riecht nach Schnee

Die Nachtwächter hören Musik bis zum frühen Morgen

Die Sozialarbeiter liegen wach und machen sich Sorgen

In den Kinderzimmern werden Zehennägel gekaut

Aber nicht zu laut

Die Schrankenwärter warten auf den TEE

Am Rand der Stadt versinkt eine Nonne im See

Die Friseusen heulen leise in geblümte Kissen

Weil sie es alle wissen

Und durch die eiskalten Straßen weht manchmal ein warmer Wind

Wenn Katzen vögeln schreien sie wie ein Kind

Das Herz pumpt schwer träge blubberndes Blut

Und das ist gut

Ай антенналық орманда толып, бозарып тұрады

Ауа қатты, мөлдір, түн салқындап барады

Бос өткелде күліп өледі

Қардың иісі шығады

Түнгі күзетшілер таң атқанша музыка тыңдайды

Әлеуметтік қызметкерлер ояу және уайымдады

Балалар бөлмесінде аяқтың тырнақтары шайналады

Бірақ тым қатты емес

Қақпашылар TEE-ді күтіп отыр

Қаланың шетінде бір монах әйел көлге батып кетеді

Шаштараздар гүл жастықтарына ақырын жылайды

Өйткені олардың бәрі біледі

Ал кейде ызғарлы суық көшелерден жылы жел соғады

Мысықтар синаса, бала сияқты айқайлайды

Жүрек баяу көпіршікті қанды айдайды

Және бұл жақсы