Vagabond - Eddi Reader

Dunno a heap about the what an' why,

Can’t say’s I ever knowed.

Heaven to me’s a fair blue stretch of sky,

Earth’s jest a dusty road.

Dunno the names o' thigs, nor what they are,

Can’t say’s I ever will.

Dunno about God — he’s jest the noddin' star

Atop the windy hill.

Dunno about Life — it’s jest a tramp alone,

From wakin'-time to doss.

Dunno about Death — it’s jest a quiet stone

All over-grey wi' moss.

An' why I live, an' why the old world spins,

Are things I never knowed.

My mark’s the gypsy fires, the lonely inns,

An' jest the dusty road.

Неге және неге екенін білмеймін,

Мен бұрыннан білдім деп айта алмаймын.

Аспан мен үшін көк аспан,

Жер шаңды жолды әзілдейді.

Сандардың атын да, олардың не екенін де білмеймін,

Мен ешқашан болады деп айта алмаймын.

Құдай туралы білмеймін — ол жұлдызды қалжыңдайды

Желді төбенің басында.

Өмір туралы білмеймін — бұл жалғыз  сергелдеңнің қалжыңы,

Ұйқыдан ұйқыға дейін.

Өлім туралы білмеймін — бұл тыныш тас

Барлық сұр мүк.

Неліктен мен өмір сүремін, не үшін ескі дүние айналады,

Мен ешқашан білмеген нәрселер.

Менің белгім - сығандар оттары, жалғыз қонақ үйлер,

Шаңды жолды әзілде.