Roses - David Olney

Lightning spoke to the wind, «The devil’s in me today, my friend

Do you see that old oak tree down yonder?

Blow like hell and bring down thunder

When your raging’s through, I’ll cut that oak in two»

The wind began to moan, the old oak tree began to groan

Thunder raged like hell’s own daughter

The air was filled with fire and water

Laughing viciously, lightning struck that tree

The old oak tree began to shudder

But he held his ground like some old soldier

His ancient pride was burnt and shaken

But something deep inside did waken

He raised his limbs just like Moses

And blossomed roses

He blossomed roses

He blossomed roses

The sky is clear, the air is clean

The earth is brown, the forest green

The ancient oak he still is standing

With strength surpassing understanding

Like dreams a noble mind composes, he blossoms roses

He blossoms roses, roses, roses, roses

Найзағай желге: «Бүгін менің ішімде шайтан бар, досым

Төмендегі ескі емен ағашын көріп тұрсың ба?

Тозақ сияқты соғып, күн күркіреуін түсіріңіз

Сіздің ашуыңыз біткен кезде, мен еменді екіге бөлемін»

Жел ыңылдап, кәрі емен ыңылдады

Күн күркіреуі тозақтың өз қызы сияқты болды

Ауа от пен суға толы болды

Қатты күліп, найзағай сол ағашты соқты

Кәрі емен дірілдей бастады

Бірақ ол ескі сарбаз сияқты өз орнын ұстады

Ежелгі намысын күйдіріп, сілкінді

Бірақ іштей бірдеңе оянды

Ол Мұса сияқты аяқ-қолын көтерді

Және гүлдеген раушан гүлдер

Ол раушан гүлдерін гүлдеді

Ол раушан гүлдерін гүлдеді

Аспан ашық, ауа таза

Жер қоңыр, орман жасыл

Ежелгі емен ол әлі де тұр

Түсініктен асып түсетін күшпен

Асыл ой салған армандар сияқты, ол раушан гүлдерін гүлдейді

Ол раушан, раушан, раушан, раушан гүлдерін гүлдейді