Poeira da estrada - Daniel

Levantei a tampa, voltei ao passado

Meu mundo guardado dentro de um baú

Encontrei no fundo todo empoeirado

O meu velho laço bom de couro crú

Me vi no arreio do meu alazão

Berrante na mão no meio da boiada

Abracei meu laço velho companheiro

Bateu a saudade, veio o desespero

Sentindo o cheiro da poeira da estrada

Estrada que era vermelha de terra

Que o progresso trouxe o asfaltado e cobriu

Estrada que hoje chama rodovia

Estrada onde um dia meu sonho seguiu

Estrada que antes era boiadeira

Estrada de poeira, de sol, chuva e frio

Estrada ainda resta um pequeno pedaço

A poeira do laço que ainda não saiu

Poeira da estrada só resta saudade

Poeira da cidade é a poluição

Não se vê vaqueiros tocando boiada

Trocaram o cavalo pelo caminhão

E quando me bate saudade do campo

Pego a viola e canto a minha solidão

Não me resta muito aqui na cidade

E quando a tristeza pega de verdade

Eu mato a saudade nas festas de peão

Мен қақпақты көтердім, өткенге оралдым

Менің әлемім сандықта сақталды

Мен оның түбінде шаңды таптым

Менің ескі жақсы шикі садағым

Мен өзімді қымыздықтың әбзелінде көрдім

Үйір ортасында қолында мүйіз

Мен ескі жолдасымды құшақтадым

Сағындым сағындым, Үмітсіздік келді

Жолдан  шаңды иіскеу

Жерден қызыл болған жол

Бұл прогресс асфальт әкеліп, жабылған

Бүгінгі таңда тас жол деп атайтын жол

Бір кездері арманым орындалған жол

Бұрын мал болған жол

Шаң, күн, жаңбыр және суық жол

Әлі кішкене жол қалды

Әлі шықпаған шілтердегі шаң

Жолдың шаңы, тек сағыныш қалады

Қаланың шаңы – ластану

Мал ойнап жүрген ковбойларды көрмейсің

Олар атты жүк көлігіне айырбастады

Мен аланы сағынған кезде

Мен альтты алып, жалғыздығымды айтамын

Менде қалада көп нәрсе жоқ

                                                                                                          Қашан                                                                                         Қашан          Қашан 

Мен сені ломбардтарда сағындым