Arusia - Compos Mentis

Arusia, Arusia

Bones and skulls jut out of your forest floor

Arusia, oh Arusia

The foul signs of times seep through the pavement

Far, far away where the peninsular land

Slopes down and assembles brook and town

Behind its smile, inside the bowels of Arusia

I’m led into your swirling web

Your ramparts hid like the threshold to the core

Beneath the striving for the metropolitan likes

Seed that will never be able to take root

Not even penetrate your daytime or night

I remember eruption around the river’s mouth

And footsteps on the eastern shore of Albion afar

And now, once again I tumbled and fell down

On the muddy streets of November

Clear vision bruised, heady dream confused

As it slipped from my grasp

Now, the Arusian night has crept upon us

Like a calming blanket over the tired town

Hear the tower bells, conspiringly they toll:

In vernalis temporis — do you know what you miss?

While gazing at the stars with an earnest glare

And my cheeks smeared by the gutter

A cool wind blows like foreign memories

An ancient tale of time unveiling

Yet my heart is filled with the strangest zest

To follow you through the wet and the glinting streets

Oh sister, the end is coming fairly soon

And I will either be forgotten or insult oblivion

With tales and stories about a distant time and space

With tales of a distant time

Арусия, Арусия

Орман түбінен сүйектер мен бас сүйектер шығып тұрады

Арусия, о Арусия

Уақыттың жағымсыз белгілері тротуар арқылы өтеді

Түбек жері алыс, алыс жерде

Еңкейіп, өзен мен қаланы жинайды

Оның күлімсіреуінің артында, Арусияның ішінде

Мен сіздің бұралған торыңызға кірдім

Қорғандарыңыз өзекке дейінгі табалдырықтай жасырылды

Елордаға ұмтылудың астарында ұнайды

Ешқашан тамыр ала алмайтын тұқым

Күндіз де, түнде де кірмеңіз

Өзен сағасының айналасында атқылағаны есімде

Алыстан Альбионның шығыс жағасындағы аяқ дыбыстары

Енді мен тағы да құладым

Қарашаның лайлы көшелерінде

Ашық көзқарас көгерген, бас арман шатастырылған

Ол менің түсінуімнен болғандықтан

Енді міне, арус түні басымызға келді

Шаршаған қаланы тыныштандыратын көрпе сияқты

Мұнара қоңырауларын тыңдаңыз, олар қастандықпен айтады:

Vernalis temporis — нені сағынатыныңызды білесіз бе?

Жұлдыздарда қараңғыланған кезде

Ал менің беттерім арықпен  жағылды

Жат естеліктер сияқты салқын жел соғады

Ежелгі уақыт әңгімесі

Сонда да менің жүрегім біртүрлі сезімге  толған

Ылғалды және жарқыраған көшелер арқылы сізге ілесу

Әпке, ақырзаман жақындап қалды

Мен ұмытып кетемін немесе қалаймын

Алыстағы уақыт пен кеңістік туралы ертегілер мен әңгімелер бар

Бір