Pierre - Carole King

Prologue:

There was once a boy named Pierre

Who only would say, I don’t care!

Read his story, my friend, for you’ll find

At the end that a suitable

Moral lies there

(Chapter I)

One day his mother said

When Pierre climbed out of bed

-Good morning, darling boy, you are my only joy

Pierre said-I don’t care!

-What would you like to eat?

-I don’t care!

-Some lovely cream of wheat?

-I don’t care!

-Don't sit backwards in your chair

-I don’t care!

-Or pour syrup on your hair

-I don’t care!

-You are acting like a clown

-I don’t care!

-And we have to go to town

-I don’t care!

-Don't you want to come, my dear?

-I don’t care!

-Would you rather stay right here?

-I don’t care!

So his mother left him there

(Chapter II)

His father said-Get off your head

Or I will march you up to bed!

Pierre said-I don’t care!

-I would think that you could see--

-I don’t care!

-Your head is where your feet should be!

-I don’t care!

-If you keep standing upside down--

-I don’t care!

-We'll never get to town

-I don’t care!

-If only you would say, I care

-I don’t care!

-I'd let you fold the folding chair

-I don’t care!

So his parents left him there

They didn’t take him anywhere

(Chapter III)

Now as the night began to fall

A hungry lion paid a call

He looked Pierre right in the eye

And asked him if he’d like to die

Pierre said-I don’t care!

-I can eat you, don’t you see?

-I don’t care!

-And you will be inside of me

-I don’t care!

-Then you will never have to bother--

-I don’t care!

-With a mother and a father

-I don’t care!

-Is that all you have to say?

-I don’t care!

-Then I’ll eat you, if I may

-I don’t care!

So the lion ate Pierre

(Chapter IV)

Arriving home at six o’clock

His parents had a dreadful shock!

They found the lion sick in bed and cried

-Pierre is surely dead!

They pulled the lion by the hair

They hit him with the folding chair

His mother asked-Where is Pierre?

The lion answered-I don’t care!

His father said-Pierre's in there!

(Chapter V)

They rushed the lion into town

The doctor shook him up and down

And when the lion gave a roar

Pierre fell out upon the floor

He rubbed his eyes and scratched his head

And laughed because he wasn’t dead

His mother cried and held him tight

His father asked-Are you allright?

Pierre said-I am feeling fine

Please take me home, it’s half past nine

The lion said-If you would care

To climb on me, I’ll take you there

Then everyone looked at Pierre

Who shouted-Yes, indeed, I care!

The lion took them home to rest

And stayed on as a weekend guest

The moral of Pierre is: CARE!

Пролог:

Бір кездері Пьер есімді бала болған

Маған бәрібір деп кім айтады!

Оның әңгімесін оқыңыз, досым, сіз табасыз

Соңында бұл қолайлы

Мораль сонда жатыр

(I тарау)

Бір күні анасы айтты

Пьер төсектен  тұрғанда

-Қайырлы таң, сүйікті балам, сен менің жалғыз қуанышымсың

Пьер айтты: Маған бәрібір!

-Не жегіңіз келеді?

-Маған бәрі бір!

- Керемет бидай кілегейі бар ма?

-Маған бәрі бір!

-Орындыққа артқа қарай отырмаңыз

-Маған бәрі бір!

-Немесе шашыңызға сироп құйыңыз

-Маған бәрі бір!

-Сіз клоун сияқты әрекет етесіз

-Маған бәрі бір!

-Ал біз қалаға баруымыз керек

-Маған бәрі бір!

-Келгің келмей ме, жаным?

-Маған бәрі бір!

-Осында қалғанды ​​қалайсың ба?

-Маған бәрі бір!

Сондықтан анасы оны сонда қалдырды

(II тарау)

Әкесі -Жұт басыңды

Немесе мен сені төсекке дейін жүремін!

Пьер айтты: Маған бәрібір!

-Мен сіз көре аласыз деп ойлаймын...

-Маған бәрі бір!

- Сіздің басыңыз табаныңыз болуы керек жерде!

-Маған бәрі бір!

-Төңкеріп тұра берсең...

-Маған бәрі бір!

-Біз қалаға ешқашан жете алмаймыз

-Маған бәрі бір!

-Егер сіз айтсаңыз, маған бәрібір

-Маған бәрі бір!

-Мен саған жиналмалы орындықты бүктеуге рұқсат берер едім

-Маған бәрі бір!

Сондықтан ата-анасы оны сонда қалдырды

Олар оны ешқайда апармады

(III тарау)

Енді түн қала бастаған кезде

Аш арыстан қоңырау шалды

Ол Пьердің тікелей көзіне қарады

Және одан өлгісі келетінін сұрады

Пьер айтты: Маған бәрібір!

-Мен сені жей аламын, түсінбейсің бе?

-Маған бәрі бір!

-Ал сен менің ішімде боласың

-Маған бәрі бір!

-Онда сізге ешқашан алаңдамайсыз...

-Маған бәрі бір!

-Анасы мен әкесімен

-Маған бәрі бір!

-Бар болғаны айтуың керек пе?

-Маған бәрі бір!

-Олай болса, болса сені жеймін

-Маған бәрі бір!

Сонымен, арыстан Пьерді жеді

(IV тарау)

Үйге сағат алтыда жетеді

Оның ата-анасы қатты таң қалды!

Олар арыстанның төсегінде ауырып жатқанын көріп, жылап жіберді

-Пьер сөзсіз өлді!

Олар арыстанды   шашынан жүрді

Олар оны жиналмалы орындықпен ұрды

Анасы: Пьер қайда?

Арыстан жауап берді - Маған бәрібір!

Әкесі: Пьер мұнда бар!

(V тарау)

Олар арыстанды қалаға апарды

Дәрігер оны жоғары-төмен сілкіп жіберді

Ал арыстан ақырған кезде

Пьер еденге құлап түсті

Ол көзін уқалап, басын тырнады

Ол өлмегендіктен күлді

Анасы оны қатты қысып жылап жіберді

Әкесі: - Амансың ба?

Пьер: Мен өзімді жақсы сезінемін

Өтінемін, мені үйге жеткізіңіз, сағат тоғыз жарым

Арыстан: «Егер сен ойласаң

Үстіме шығу үшін, мен сені сонда апарамын

Сосын барлығы Пьерге қарады

Кім айқайлады - Иә, шынымен де, маған  бәрібір!

Арыстан оларды демалуға                                              |

Және демалыс қонағы болды

Пьердің моральдық мәні: ҚАМТЫҢЫЗ!