Qui - Antonello Venditti

Valle Giulia ancora brilla la luna

e Paola prende la mia mano

caduta per sbaglio sui nostri vent’anni

tesi come coltelli, come fratelli

perduti forse qui architettura

albe cinesi di seta indiana

sar?

il profumo di questa citt?

sar?

la musica che viene da lontano

sar?

l’estate che brucia nelle vene

sar?

il passato che ancorami appartiene

adesso tu sei qui abbandonata

come se non mi avessi mai lasciato

n?

mai tradito

sar?

la musica che viene e va sar?

il profumo di questa citt?

sar?

l’estate che spalanca le sue braccia

sui nostri corpi come fosse una minaccia

adesso adesso…

Sar?

il profumo di questa citt?

sar?

la musica che viene da lontano

sar?

l’estate che spalanca le sue braccia

sui nostri corpi come fosse una minaccia

adesso siamo qui abbandonati

sui nostri ricordi dentro le mani

per sempre qui.

Valle Giulia әлі күнге дейін айды жарқыратады

және Паола менің қолымды алады

кездейсоқ біздің жиырмаға түсіп қалды

пышақтай, ағайындай созылған

мұнда сәулет жоғалған болуы мүмкін

Үнді жібектен жасалған қытай таңы

сар?

бұл қаланың иісі?

сар?

алыстан келетін музыка

сар?

тамырда күйіп тұрған жаз

сар?

әлі де маған тиесілі өткен

енді сен мұнда тастап кетті

сен мені тастап кеткендей

n?

ешқашан сатқындық жасамады

сар?

келетін және кететін музыка болады?

бұл қаланың иісі?

сар?

құшағын айқара ашатын жаз

денемізге қауіп төнгендей

енді қазір...

Сар?

бұл қаланың иісі?

сар?

алыстан келетін музыка

сар?

құшағын айқара ашатын жаз

денемізге қауіп төнгендей

енді бізді осында тастап кетті

біздің қолымызда естеліктерімізде

мәңгілікке осында.