Nummela - Anssi Kela

Nämä kadut kaupungin, huvilat ja puutarhat

Kävelytän koiraa ja mieleen palaa vuodet parhaimmat

Tuosta ojasta me silloin fillareita naarattiin

Jälkeen vedonlyönnin jossa jälleen hulluus punnittiin

Koulussa kavereiden kesken me tytöt jaettiin

Ne kiljui välitunneilla kun niitä takaa ajettiin

Ja kun faijan bändi soitti vein kaikki katsomaan

Kuunnellessain tunsin poltteen — mun piti päästä soittamaan

Mun täytyy kävellä näin

Mun täytyy kävellä näin

Kun jotain herää sisälläin

Minä olin kahdentoista kun me maalle muutettiin

Ja vain vuotta vanhempana katsoin kun faijaa haudattiin

Mutsille jäi neljä lasta, uusi talo velkoineen

Mutta jotenkin se selvis — elämä alkoi uudelleen

Me silloin kavereiden kanssa tämä puisto vallattiin

Meidän mopot kulki kahtasataa, tuon sillan kaiteilla käveltiin

Ja me tiedettiin miten koko kylän katuvalot sai sammumaan

Aloin kirjoitella lauluja, ne käsittelivät kuolemaa

Mun täytyy kävellä näin

Mun täytyy kävellä näin

Kun jotain herää sisälläin

Löysin elämäni naisen ja me yhteen muutettiin

Olin kakskytviis kun sanoin: «Please, eikö mentäis naimisiin?»

Nyt meil on omakotitalo, vaimo työkseen opettaa

Minä nukun päivät ja valvon yöt — nää biisit pitää kirjoittaa

Koiran kanssa joskus myöhään harjulle me kiivetään

Ja sieltä käsin katsellaan nukkuvaa Nummelaa

Ja mä kelaan että kaikki taitaa olla kohdallaan

Mä taidan kuulua tänne…

Mun täytyy kävellä näin

Mun täytyy kävellä näin

Kun jotain herää sisälläin

Бұл қала көшелері, виллалар мен бақтар

Мен итпен серуендеймін және жылдардың ең жақсылары есіме түседі

Сол арықтан біз тиындарды сыпырдық

Қай жерде бәс тіккеннен кейін тағы да ақылсыздық өлшенді

Мектепте достардың арасында біз қыздар бөлінді

Олар қуған кезде үзіліс кезінде айғайлады

Файжа тобы қоңырау шалғанда, мен барлығын қарауға апардым

Тыңдап отырып, мен күйіп қалдым - ойнау керек болды

Мен осылай жүруім керек

Мен осылай жүруім керек

Ішінде бірдеңе оянғанда

Біз елге көшкенде мен он екіде едім

Мен Фаияның жерленгенін бір жас үлкенірек көрдім

Муц төрт баласымен, қарызы бар жаңа үймен қалды

Бірақ әйтеуір аман қалды - өмір қайтадан басталды

Біз достарымызбен бірге осы саябақта тұтқынға алдық

Мопедтеріміз екі жүз жүрді, сол көпірдің қоршаулары жүрді

Ал біз бүкіл ауылда көше шамдарын өшіруді білдік

Мен ән жаза бастадым, олар өліммен айналысты

Мен осылай жүруім керек

Мен осылай жүруім керек

Ішінде бірдеңе оянғанда

Мен өмірімнің әйелін таптым және екеуміз бірге қозғалдық

«Өтінемін, үйленбеймін бе?» дегенде екі жақты болдым.

Қазір жеке үйіміз, сабақ беретін әйеліміз бар

Күндіз ұйықтаймын, түнді қараймын – жазылатын әндер

Итпен кейде жотаға кеш шығамыз

Сол жерден біз Нуммеланың ұйықтап жатқанын көреміз

Ал мен бәрі дұрыс сияқты деп ойлаймын

Мен осындамын деп ойлаймын...

Мен осылай жүруім керек

Мен осылай жүруім керек

Ішінде бірдеңе оянғанда