Tapis rouge - 113, Lil'Loo

Elle savait ce qu’elle faisait.

Elle savait ce qu’il allait ce produire.

Ce soir était un soir ou la nuit lui appartenait.

Précieusement, charnue de désirs elle s'était glissée

dans un bain chaud et impudique.

Avec précaution elle avait parfumé son corps de crème.

Elle savait que ce soir elle mettrait toutes ses valeurs

dans le tiroir de sa mémoire.

Nez de clown, rouge.

Elle l’avait appelé.

Un café?

Il avait répondu oui, il savait ce qu’il faisait.

Deux adultes.

Deux adultes mais si enfantins, tellement seuls.

Personne ne saurait.

Tuer le temps ensemble, ballon rouge.

Ils ne s’aimaient pas vraiment d’amour,

Ils aimaient être ensemble et partager des joies,

Des peines et soulager leurs désirs charnels.

Rien de plus, tristement.

Chez lui, un café, des paroles.

Des flots de paroles pour éviter tous regards.

Pour fuir des désirs, des envies.

Un café.

Des secrets confiés, échangés.

Banal.

Nez rouge, un soir fugace.

Puis il est l’heure de se séparer.

Lui offre un cadeau, elle sensible sens qu’une tension monte.

Il la raccompagne.

Et dans la voiture une phrase «j'ai envie de t’embrasser»

déclenche un torrent de passion.

Trop longtemps retenu.

Pas de tapis rouge.

Avidement les lèvres se rencontrent, avidement des mains s'évadent.

Une chaleur se dégage.

Lui, plein de désir sous des mains câlines,

Elle, pleine de désirs sous des mains fouilleuse.

Plus rien ne les retient, la nuit les drape.

La nuit les couvre.

Une jupe est remontée à la hâte.

Dans cette folie,

Une seule jambe de collant est enlevée

Pour offrir un sexe gonflé de désir une main glisse à l’intérieur,

Des cuisses chaudes de promesses.

Ballon rouge.

Plus rien ne les arrête.

Le siège de la voiture se couche.

Puis lentement, délicieusement chacune des quatre mains

déshabille l’autre.

Des baisers avides déchaînent deux corps demande.

Puis, les deux corps s’unissent, s’accouplent.

Tendrement, il pénètre en elle.

Tendrement il la pénètre.

Elle se cabre, l’invitant à rester, l’invitant à se donner.

Sans amour.

Tout devient vivant.

Tout devient douleur.

De légers tressaillement envahissent les corps des deux amants.

Impudique dans leurs chairs, ils s’abandonne l’un dans l’autre.

Ils se donnent sans compter.

Ils prennent, ils donnent.

Ils prennent.

Fulgurant de haine envers elle, elle joue à l'épanouie.

Le pastique du ballon rouge grince.

Ballon rouge éclaté, tapis rouge enroulé, nez rouge de clown.

C’est fini la tempête des sentiments charnels.

Chacun se rhabille mine de rien, mine de tout.

Pas un mot.

Pas une promesse, pas un mot d’amour.

Que soulager des envies.

La voiture démarre.

Tout est fini.

Ne rien dire.

Ballon rouge et vide grenier.

Un au revoir, lancé à la hâte.

Demain elle reprendra un bain pour un amant lointain

Miroir ne triche pas, l’odeur qu’elle regarde pue.

Elle sait, le jeu est dégueulant de tristesse.

Une nouvelle histoire courte d’un jour,

Pour ne pas croire.

Mais dans un ventre trop lourd de secret,

Elle continuer son chemin vers une fin sans parole.

Mais ballon rouge va éclater

Ол не істеп жатқанын білді.

Ол не болатынын білді.

Бүгін түн оған тиесілі түн болды.

Қымбатты, тілегі бар ол тайып кетті

ыстық және әдепсіз ваннада.

Ол мұқият денесін креммен хош иістендірді.

Ол бүгін кешке өзінің барлық құндылықтарын қоятынын білді

оның жадының тартпасында.

Сайқымазақ мұрын, қызыл.

Ол оны шақырған болатын.

Кофе?

Ол иә деп жауап берді, ол не істеп жатқанын білді.

Екі ересек.

Екі ересек, бірақ балаша, жалғыз.

Ешкім білмес еді.

Бірге уақытты өлтір, қызыл шар.

Олар бір-бірін шын сүймеген,

Олар бірге болуды және қуаныштарды бөлісуді ұнататын,

Қайғы-қасірет пен нәпсі қалауларын жеңілдетеді.

Басқа ештеңе жоқ, өкінішке орай.

Үйде, кофе, сөздер.

Барлық көздерден аулақ болу үшін сөздер ағыны.

Қалаулардан, қалаулардан қашу.

Кофе.

Құпиялар сеніп тапсырылды, алмасылды.

Кәдімгі.

Қызыл мұрын, бір өткінші кеш.

Содан кейін жолдарыңызды бөлудің уақыты келді.

Оған сыйлық ұсынады, ол шиеленістің көтерілуін сезімтал сезінеді.

Ол онымен бірге жүреді.

Ал көлікте «Мен сені сүйгім келеді» деген сөйлем.

құмарлықтың тасқынын жібереді.

Тым ұзақ ұсталды.

Қызыл кілем жоқ.

Ынталы еріндер тоғысады, ынталы қол қашады.

Жылу шығады.

Ол ықыласқа толы қол астында,

Ол, іздеген қол астында тілектерге толы.

Енді оларды ештеңе ұстап тұрмайды, түн оларды жауып тастайды.

Түн оларды жабады.

Юбка асығыс тартылады.

Бұл ессіздікте

Колготкидің бір аяғы ғана алынады

Ішінен қол сырғанаған құштарлықтан ісінген жыныстық қатынасты ұсыну үшін,

Уәделердің ыстық жамбастары.

Қызыл шар.

Оларды енді ештеңе тоқтатпайды.

Көлік орындығы төмен түседі.

Содан кейін төрт қолдың әрқайсысы баяу, дәмді

екіншісін шешіңіз.

Ашкөз сүйіспеншілік екі денені талап етеді.

Сосын, екі дене біріктіреді, жұп.

Ол нәзіктікпен оның ішіне кіреді.

Ол оған нәзіктікпен енеді.

Ол оны тұруға шақырып, өзін беруге шақырады.

Махаббатсыз.

Барлығы тірі болады.

Барлығы ауырсынуға айналады.

Қос ғашықтың денесін шамалы дүмпулер басып алады.

Тәнінде ұятсыз олар бір-біріне тастап кетеді.

Олар өздерін есептемей береді.

Олар алады, береді.

Олар алады.

Оған деген өшпенділік оты жанып, ол орындалды.

Қызыл шар пластик сықырлайды.

Жарылған қызыл шар, оралған қызыл кілем, қызыл сайқымазақ мұрын.

Тәндік сезімнің дауылы басылды.

Кез келген адам жайбарақат, қарапайым киінеді.

Бір сөз емес.

Уәде емес, махаббат сөзі емес.

Құмарлықты басатын нәрсе.

Көлік басталады.

Барлығы аяқталды.

Ештеңе айтпа.

Қызыл шар мен гараж сату.

Асығыс қоштасу.

Ертең ол алыстағы ғашығы үшін қайтадан ваннаға түседі

Айна алдамайды, оның қарап тұрған иісі сасып қалады.

Ол біледі, ойын жиіркенішті.

Бір күннің жаңа қысқа әңгімесі,

Сенбеу.

Бірақ тым ауыр іште құпиялық,

Ол сөзсіз соңына дейін жолын жалғастырады.

Бірақ қызыл шар жарылып кетеді