Düsterpflicht - Vogelfrey

Blick in des Feindes Breigesicht halt ihm den blanken Spiegel vor

Will einseh‘n er den Irrtum nicht der Spiegel fährt von Ohr zu Ohr

Und ist er noch kein Breigesicht wird er‘s sobald die Klinge trifft

Da splittert laut die Knochenschicht schreib‘s in sein Hirn in roter Schrift

Freunde reißt die Axt empor Grimmetaten jeder schwor

Dulde feiges Zaudern nicht blickt auch der Tod euch ins Gesicht

Schlitzt die Wänste brecht‘s Genick verliert euch ganz im Kriegsgeschick

Wenn der Feind im Blut ertrinkt die Seele in den Himmel springt

Wenn mein Weg von Leichen gespickt

Hab ich genug hinfort geschickt

Der Tod ist uns‘re Düsterpflicht

Brüder fürchtet Schmerzen nicht

Bis im nächsten Sonnenschein

Vom Feinde wird nichts übrig sein

Es naht mein letzter Kampfesschrei ein Pfeil ihn aus der Kehle trieb

Ich nutz‘ den letzten Atemzug für einen letzten Schädelhieb

Nun sollt ich frei sein tanz um‘s Feuer fern von Krieges Ungeheuer

Treib auf Fluten flieg im Winde dennoch niemals Ruhe finde

Fern der Welt im Nebelstaub Kampfeslust die Sinne raubt

Kann nicht bleiben Ruf der Schlacht zurück zieht mich der Blutgier Macht

Verdammt zieh ich mit meinen Recken neuen Ruhm und Tod erwecken

Der Tod ist uns‘re Düsterpflicht

Brüder fürchtet Schmerzen nicht

Bis im nächsten Sonnenschein

Vom Feinde wird nichts übrig sein

Der Tod ist uns‘re Düsterpflicht

Brüder fürchtet Schmerzen nicht

Bis im nächsten Sonnenschein

Vom Feinde wird nichts übrig sein

Жаудың былғары жүзіне қараңыз, оған бос айнаны ұстаңыз

Қатені көргісі келмесе, айна құлақтан құлаққа ауысады

Ал егер ол әлі балшық емес болса, жүзі тиген бойда ол болады

Сосын сүйек қабаты жарылып, миына қызыл әріппен жазып қалды

Достары Гримметс балта көтереді барлығы ант берді

Қорқақтыққа шыдама, тіпті өлім де жүзіңе қарайды

Ішіңді тіліп, мойныңды сындырып, соғыс тағдырында мүлде айырылып қал

Жау қанға батқанда жан көкке секіреді

Менің жолым өліктерге толған кезде

Мен қазірден бастап жеткілікті жібердім бе?

Өлім біздің қара борышымыз

Бауырлар ауырудан қорықпайды

Келесі күн сәулесінде кездескенше

Жаудан ештеңе қалмайды

Жебе оны көмейінен шығарып жібергенде, менің соңғы соғыс айқайым жақындап келеді

Мен соңғы демді бас сүйекке соңғы соққы үшін қолданамын

Енді мен соғыс құбыжықтарынан алыс жерде оттың айналасында билеуге еркін болуым керек

Толқындар желмен ұшады, бірақ ешқашан тыныштық таба алмайды

Дүниеден жырақта тұманның шаңында шайқасқа құштарлық сезімді тонайды

Тұра алмаймын Ұрыс шақыруы кері тартады қанқұмар күш мені тартады

Қарғыс атсын, мен жауынгерлеріммен бірге жаңа даңқ пен өлімді оятуға барамын

Өлім біздің қара борышымыз

Бауырлар ауырудан қорықпайды

Келесі күн сәулесінде кездескенше

Жаудан ештеңе қалмайды

Өлім біздің қара борышымыз

Бауырлар ауырудан қорықпайды

Келесі күн сәулесінде кездескенше

Жаудан ештеңе қалмайды