Вода - Tanir

Танир!

Здесь!

Здесь!

Я сколько помню себя — всегда карабкаюсь вверх,

А те, кто рядом мне пророчили навряд ли успех.

Лишь единицы верили, они остались до талого.

С остальных, что ожидать мне — удавки, кидалова?

Подавно не сдалась мне лесть ваша в уши.

Оставь меня одного, не лезь, я прошу же —

Я асоциален — да, но читаю каждого.

Итак, я долго ведь прождал — бездонная жажда.

Который год ищу себя среди бетонных коробок:

Между слов, между строк, между скобок —

Назад бегу, ищу постоянства.

Глаза ведут туда, где не ясно.

Рекой утекает время, забирает горсть лет.

В пути камни под ногами размывают мой след.

Пусть и каждый наровит растопить мозг мне,

Вы меня остановите, помните — только во сне!

Припев:

Размывает песок вода, заполняя пустыни.

Никому не узнать никогда, что ныне происходит в моем мире.

Точит камни годами вода, раскидав вдоль семи рек.

Никому не узнать никогда, что ныне происходит в моем мире.

Все клянчат уважения у никем неуважаемых.

И будущим мамам не прикажешь, даже рожай иных.

Я постоянно зол был — на то, на се, потом просек —

Либо за все в ответе ты, либо забил на все.

Кругом асфальт выложили из капканов и мин.

Людям посать на тебя, хоть ты их когда-то пленил.

Я сам в осаде из обуз — и не босс и не трус.

Уйти заставить не могу, потому бьюсь.

Базара нет, надоели мнения.

Зато ведь их оставляет мне не «Я».

Я пытался светилом быть, то что выведал за года.

Поднимаюсь на востоке и в дороге до запада.

Давай так, мы все победы предадим воде,

А вода настроит тропы в этой темноте.

Я говорю, что надуше в даный момент.

Ты меня знаешь?

Уже видимо нет!

Припев:

Размывает песок вода, заполняя пустыни.

Никому не узнать никогда, что ныне происходит в моем мире.

Точит камни годами вода, раскидав вдоль семи рек.

Никому не узнать никогда, что ныне происходит в моем мире.

Бытовуха, суматоха — затолкали в мозг,

Что пора думать всерьез, что мой путь не прост.

Я опустел, остыл, осел и понял —

Таких каким я был — единицы, каким стану — море!

Я проклял свою слабость, ее снова не стало.

И я по-прежнему хип-хоп с берегов Казахстана,

И скоро будет бум!

Мне просто пока, лень и я

Еще не отошел от мысли, что выростил поколения.

Давай так, мы все обиды предадим воде,

А вода затопит тропы в этой темноте.

И я к вам выберусь на ощупь.

Пора блёстков, залп!

Пока!

Я все сказал!

Припев:

Размывает песок вода, заполняя пустыни.

Никому не узнать никогда, что ныне происходит в моем мире.

Точит камни годами вода, раскидав вдоль семи рек.

Никому не узнать никогда, что ныне происходит в моем мире.

Размывает песок вода, заполняя пустыни.

Никому не узнать никогда, что ныне происходит в моем мире.

Точит камни годами вода, раскидав вдоль семи рек.

Никому не узнать никогда, что ныне происходит в моем мире.

Танир!

Мұнда!

Мұнда!

Есімде қалғанша, мен әрқашан көтеріліп келемін,

Ал менің қасымда болғандар сәттілікті болжаған жоқ.

Біраз ғана сенді, олар ерігенше қалды.

Қалғандарынан не күтуім керек – тұншықтырғыштар, алаяқтық?

Одан да құлағымдағы сенің жалауың басылмады.

Мені жайына қалдыр, араласпа, сенен сұраймын -

Мен антисоциалдымын - иә, бірақ мен бәрін оқимын.

Сонымен, мен ұзақ күттім - түбі жоқ шөл.

Көптеген жылдар бойы мен өзімді бетон қораптардың арасынан іздедім:

Сөз арасында, жол арасында, жақша арасында

Мен тұрақтылықты іздеп, артқа жүгіремін.

Көздер анық емес жерге апарады.

Уақыт өзендей ағып, бір уыс жылдарды алып кетеді.

Жолда аяғымның астындағы тастар ізімді бұлдыратады.

Барлығы менің миымды ерітуге тырыссын,

Сіз мені тоқтатыңыз, есіңізде болсын - тек түсінде!

Хор:

Су құмды жыртып, шөлдерді толтырады.

Қазір менің әлемімде не болып жатқанын ешкім ешқашан білмейді.

Су тасты жылдар бойы қайрап, жеті өзен бойына шашады.

Қазір менің әлемімде не болып жатқанын ешкім ешқашан білмейді.

Ешкім сыйламағаннан бәрі құрмет сұрайды.

Ал сіз болашақ аналарға тапсырыс бере алмайсыз, тіпті басқаларды босанасыз.

Мен үнемі ашуланатынмын - бұған, оған, содан кейін тазартуға -

Не бәріне сен жауаптысың, не бәріне ұпай жинадың.

Айнала қақпандар мен миналардан асфальт төселген.

Бір кездері сіз оларды баурап алсаңыз да, адамдар сізге сийеді.

Мен өзім ауыртпалықтардың қоршауындамын - бастық емес, қорқақ емес.

Мен сені кетуге мәжбүрлей алмаймын, сондықтан мен ұрысамын.

Базар жоқ, пікірлерден шаршадым.

Бірақ оларды маған қалдыратын «мен» емес.

Мен көп жылдар бойы үйренгенімді, жарықтандырушы болуға тырыстым.

Мен шығыста және батысқа қарай жолға шығамын.

Келіңіздер, біз барлық жеңістерді суға өткіземіз,

Ал су бұл қараңғыда жолдар жасайды.

Мен қазір бізге ұнайтын нәрсені айтамын.

Сен мені білесің?

Әлі жоқ сияқты!

Хор:

Су құмды жыртып, шөлдерді толтырады.

Қазір менің әлемімде не болып жатқанын ешкім ешқашан білмейді.

Су тасты жылдар бойы қайрап, жеті өзен бойына шашады.

Қазір менің әлемімде не болып жатқанын ешкім ешқашан білмейді.

Күнделікті өмір, күйзеліс - миға итермелейді,

Менің жолым оңай емес екенін байыпты ойлайтын кез келді.

Мен бос болдым, суыдым, жайғастым және түсіндім -

Мен сияқты болдым - аз, мен қандай боламын - теңіз!

Әлсіздігіме қарғыс айттым, қайта кетті.

Мен әлі де Қазақстанның жағасындағы хип-хоппын,

Жақында бум болады!

Әзірге мен жалқаумын және мен

Ұрпақ өсірдім деген ойдан әлі тайған жоқ.

Келіңіздер, біз барлық қорлықты суға өткіземіз,

Ал бұл қараңғылықтағы жолдарды су басып кетеді.

Ал мен сені іздеймін.

Жарқыраған уақыт, воллей!

дейін!

Мен бәрін айттым!

Хор:

Су құмды жыртып, шөлдерді толтырады.

Қазір менің әлемімде не болып жатқанын ешкім ешқашан білмейді.

Су тасты жылдар бойы қайрап, жеті өзен бойына шашады.

Қазір менің әлемімде не болып жатқанын ешкім ешқашан білмейді.

Су құмды жыртып, шөлдерді толтырады.

Қазір менің әлемімде не болып жатқанын ешкім ешқашан білмейді.

Су тасты жылдар бойы қайрап, жеті өзен бойына шашады.

Қазір менің әлемімде не болып жатқанын ешкім ешқашан білмейді.