Hancock 96 - Sorge

Attorno a un tavolo

All’ultimo piano

Stasera beviamo

Alla faccia di chi ci deve i quattrini

Alla faccia di quelli a cui li dobbiamo

A questo mondo spietato

Che non non accetta più cambiali

Né pagherò

Né pagherei

Né la vecchia e cara stretta di mano

Stasera però beviamo

Abbiamo un tavolo prenotato da Hob

Da Sable

Da Sax

Da Weegee’s

Da Louie

Da Wit

E infine quassù in alto

All’ultimo piano

E tra un cocktail e l’altro

Un discorso accennato

Teniamo in ordine i conti

Le entrate

Le uscite

Le spese

I risparmi

I diritti ceduti

Le royalty accumulate

Per poi realizzare che i dividendi non bastano

A prenotare una stanza per più di una notte all’Allerton Plaza

Ma stasera mi sento fortunato vestito tutto di blu

In tasca ho un dente di bimba che una sera d’estate è caduto a mia figlia

Tiene lontane le ombre

Tiene lontano il passato

Tiene lontana la gente che chiama alle dieci di sera

In cerca di conforto

Una parola buona

Una rima che non stona

Un’apparizione a Roma

Stasera però, dico, sono a posto così

Perciò all’incrocio mi sporgo

E faccio segno al tassista di accostare a sinistra

E una volta sceso apro il portafogli

E conto quello resta

Dopo la cena

La mancia

E dodici cocktail Martini

Allora convinco Wendy ad aprire il suo

Di pelle pregiata

Cucito a mano da un artigiano di fama

«Un dollaro al ragazzo», dico

«un dollaro alla madre

Un dollaro anche al reduce dell’Iraq, Wendy

Che canta Presley e le canzoni di Natale»

Quassù mi metto a guardare le luci giù in fondo alla strada

Il punto dove tutto finisce, dove la gente si spara

Il bus lì non ferma

Il mondo lì non prende

L’autista lì non scende

Ha i parenti in Polonia

La moglie di Praga

E una figlia già grande che studia fisica o storia all’università di Germania

Il barman invece qui si allarma

Ha una riga sul volto

Lo sguardo sconvolto

Mentre fissa la macchina del ghiaccio che gira a vuoto

Gli è caduta una lacrima, confessa, dentro a un Daikiri

Chi la trova è pregato di restituirgli i sospiri

C'è una luce che inganna a quest’ora del giorno

Al 96° piano della torre più alta del mondo

Il giallo sembra oro

Il verde sembra smalto

Il rosso s’accende di colpo come fosse un semaforo

Si storce un po' il mondo adesso

S’alzato il vento

Quando d’un tratto mi guardo di nuovo le tasche e realizzo contento

Che non ho più una lira

Che ho perso anche i buoni

Il dente di mia figlia

E il biglietto per il concerto del Reverendo Joy

Ma è l’ora di andare

Di chiedere il conto

Che giro a Wendy e al suo portafoglio

Quindi annuncio rivolto alla sala

«Signori, è stato bello

Ma la notte è finita

Mettiamoci in fila

E cominciamo a scendere

I delusi in coda

E le signore davanti»

Үстел айналасында

Жоғарғы қабатта

Бүгін кешке ішейік

АҚШ-қа қарыздардан келгендердің алдында

Біз оларға қарыздар болғандардың алдында

Бұл қатыгез әлемге

Кім енді шоттарды қабылдамайды

Мен де төлемеймін

Мен де төлемейтінмін

Ескі және қымбатты қол алысу

Бірақ бүгін кешке ішейік

Бізде плита броньдалған үстел бар

 Сабельден

Сакс тілінен

Weegee's сайтынан

 Луиден

Wit сайтынан

Ақырында, осында

Жоғарғы қабатта

Бір коктейль мен екіншісінің арасында

 Аталған сөз

Шоттарды ретпен ұстайық

Табыстар

 шығулар

Шығындар

 Үнемдеу

Тағайындалған құқықтар

Роялти жинақталды

Дивидендтер жеткіліксіз екенін түсіну үшін

Allerton Plaza-да бір түннен артық бөлме брондаңыз

Бірақ бүгін кешке мен өзімді көк түсте сезінемін

Менің қалтамда бір жаздың кешінде қызыма  түсіп қалған балам тісі  бар

Көлеңкелерді жоқтайды

Бұл өткенді алыс ұстайды

Бұл кешкі сағат онда қоңырау шалатын адамдарды жүргізеді

Жайлылықты іздеу

Жақсы сөз

Бір-біріне қайшы келмейтін рифма

Римдегі елес

Бірақ бүгін түнде менде бәрі жақсы деп айтамын

Сондықтан жол қиылысында мен еңкейдім

Ал мен такси жүргізушісіне сол жақтан тоқтаңыз деп белгі беремін

Түскеннен кейін әмиянымды ашамын

 Мен қалғанын санаймын

Кешкі астан кейін

Кеңес

Және он екі Мартини коктейлі

Сондықтан мен Вэндиді ашуға көндірдім

Жұқа былғарыдан жасалған

Атақты шебердің қолымен тігілген

«Балаға  доллар», - деймін мен

«анаға доллар

Ирак ардагері Вендиге де бір доллар

Пресли мен Рождество әндерін кім айтады»

Осы жерде мен көшенің төменгі жағындағы шамдарға қарай бастадым

Бәрі аяқталған нүкте, онда адамдар өздерін атып жатыр

Автобус сонда тоқтамайды

Әлем оны қабылдамайды

Жүргізуші ол жерден түспейді

Оның Польшада туыстары бар

Праганың әйелі

Ол Германия университетінде физика немесе тарих факультетінде оқитын есейген қызы

Бармен, екінші жағынан, осында дабыл береді

Оның бетінде сызық бар

Шоқынған көзқарас

Ол бос тұрған мұз машинасына қарап

Ол Даикиридің ішіне көз жасы ағып кетті

Кім оны тапса, оның күрсінісін қайтару сұралады

Күннің осы уақытында сізді алдайтын нұр бар

Әлемдегі ең биік мұнараның 96-қабатында

 Сары алтынға ұқсайды

Жасыл түс лакқа ұқсайды

Қызыл шам бағдаршам сияқты кенет жанады

Қазір әлем аздап бұрылып жатыр

Жел көтерілді

Кенет болғанда, мен қайтадан қалтамға қарап, мен өзім бақытты екенімді түсінемін

Менде енді лира жоқ

Мен купондарды да жоғалтып алдым

Қызымның тісі

Және Reverend Joy концертіне билет

Бірақ кететін уақыт келді

Биллді сұрау

Венди мен оның әмиянына кезек келді

Содан кейін мен көрермендерге жариялаймын

«Мырзалар, жақсы болды

Бірақ түн аяқталды

Кезекке тұрайық

Біз төмендей бастаймыз

Кезекте көңілдері қалған 

Ал алдағы ханымдар