Interlude - Sopico

Parfois, j'écris des trucs alors qu’j’ai juste envie d’parler

J'écris des chansons, des histoires

Pour pas à avoir à reprocher aux autres c’que j’serai pas capable de guérir

chez moi, j'écris des choses tristes ou qui font sourire

On m’a donné envie d’rester fier et juste

Mélanger mes idées, d’en faire des peurs et des rêves

D'écrire encore et encore pour tatouer la ligne, écrire ma musique pour faire

jouer ma ville

Toujours entre mes souvenirs et l’présent, mes frustrations, mes envies,

c’qui rend humain

Mon téléphone m'éclaire à la place de la Lune

J’pense à ceux à qui j’ai pas eu l’temps dire au revoir

J’serai vivant d’avoir construit, aimé, haï ou détruit

J’suis le fruit qui vient d’tomber de l’arbre

J’vois ma vie comme une chute pleine de plaisir, yeah

Кейде сөйлескім келген кезде бірдеңе жазамын

Ән, әңгіме жазамын

Мен емдей алмайтыным үшін басқаларды кінәламау үшін

үйде мұңды немесе күлдіретін нәрселерді жазамын

Мен мақтаншақ және әділ болып қалуға мәжбүр болдым

Менің ойларымды араластырыңыз, оларды қорқыныш пен арманға айналдырыңыз

Жолды татуировкалау үшін қайта-қайта жазу үшін, жасау үшін менің музыкамды жазыңыз

менің қалам ойна

Әрқашан менің естеліктерім мен қазіргі уақыт, менің көңіл-күйім, менің қалауларым,

адамды не етеді

Айдың орнына телефоным мені жарықтандырады

Мен қоштасуға үлгермегендерді ойлаймын

Мен тұрғызған, сүйген, жек көрген немесе қиратқанша тірі боламын

Мен ағаштан жаңа түскен жеміспін

Мен өз өмірімді рахатқа толы күз ретінде көремін, иә