A Estação - Roberto Carlos

Senti que alguma coisa ia me dizer

No tempo que restava antes de partir

Mas seu silêncio me dizia muito mais

Que todas as palavras que eu pudesse ouvir

No olhar uma tristeza disfarçava

No peito uma saudade antecipava

Então sua mão meu rosto acariciou

E com ternura meus cabelos afagou

E a sua voz se fez ouvir dizendo adeus

E eu fiquei perdido em pensamentos e recordações

Não sei por quanto tempo ali fiquei

E como pude controlar as emoções também não sei

Pra não me ver mais triste ainda ela sorriu

Me olhou nos olhos, me beijou, depois saiu

Caminhou com passos calmos e parou

Me acenou mais um adeus, depois seguiu

Lembrei de tudo como era antes

Sem despedida e vidas tão distantes

Parado ainda na estação ela me viu

Me acenou mais uma vez, depois partiu

E a sua mão mais uma vez me acenou

E eu fiquei perdido em pensamentos e recordações

Não sei por quanto tempo ali fiquei

E como pude controlar as emoções também não sei

Маған бірдеңе айтатынын сездім

Кетер алдында қалған уақыт

Бірақ сенің үнсіздігің маған көп нәрсені айтты

Бұл мен еститін сөздердің бәрі

Қарағанда, мұң жасырылған

Кеудеде күткен сағыныш

Сонда сенің қолың менің бетімді сипады

Және шашымды нәзік сипады

Қоштасып жатқан даусыңыз естілді

Мен ойларымнан және естеліктерден айырылдым

Мен сонда қанша уақыт болғанымды білмеймін

Мен эмоцияларды қалай басқара алатынымды да білмеймін

Мені одан сайын мұңайтпау үшін ол күлді

Ол менің көзіме қарап, сүйді, сосын кетіп қалды

Сабырлы қадамдармен жүріп, тоқтады

Ол маған тағы бір қол бұлғап, соңынан ерді

Бұрынғыдай бәрін есіме түсірдім

Қоштасу жоқ және соншалықты алыста тұрады

Әлі вокзалда тұрған ол мені көрді

Ол маған тағы бір рет қол бұлғады да, кетіп қалды

Сенің қолың мені тағы да шақырды

Мен ойларымнан және естеліктерден айырылдым

Мен сонда қанша уақыт болғанымды білмеймін

Мен эмоцияларды қалай басқара алатынымды да білмеймін