The Service - The Residents

So I pushed and pushed and pushed them, through the towns and through the

bushes and the word was spreading like a lie.

«Come and see the holy

two-some.

They can heal and they can do some things that no one ever did

before."And so they came for holy healing, both the belching andthe

squealing, and the ones who maybe just were bored.

Down the aisle they

slowly paraded, while I smiled and masqueraded as the kindly keeper of the

touch.

Kneeling them along aa line, I taped a tiny piece of pine upon the

chin of each and every one.

And then from this a copper wire stretched

across a tubeless tire and ended in a round and reddish clamp.

Then at once the fees were taken, and the apprehension shaken for the twins would

silently appear.

Full of life and love and smiling knowing not that all

the while I too was smiling to myself inside.

Silently I stood between

them holding up the crimson gleaming circle with the ends now pried apart.

Then I lifted up the cover softly like it was my lover and I felt them

shudder as they sighed.

As I clampedthe metal on it, something like a liquid donut shimmered as the holy union flexed.

Then the people screamed

and shouted, as the donut grew and spouted little bitty dust balls made of fire.

And these soon enough descended down the lines and finally ended at the screams of joy and pain and fear.

For soon the cripples would be walking and the dummies would be talking but no one knew exactly how or why.

Сондықтан мен оларды итеріп, итеріп, оларды итеріп, оларды қалалар арқылы итердім

бұталар мен бұл сөз өтірік сияқты тарады.

«Келіңдер, қасиетті көріңдер

екі-біреу.

Олар емдей алады және ешкім жасамаған нәрселерді жасай алады

«Осылайша, олар киелі емделуге келді, кекіру де, кекіру де

сықырлап, жалығып кеткендер.

Олар дәлізде

баяу шеруге шықтым, ал мен болсам күліп, мейірбан қамқоршы болып көріндім

түрту.

Оларды бір сызық бойымен тізерлеп отырып, мен қарағайдың кішкене бөлігін жапсырдым

әрқайсысының  иегі.

Содан кейін осыдан мыс сымнан созылды

түтіксіз шинаны кесіп өтіп, дөңгелек  қызғылт қысқышпен  аяқталды.

Содан бірден алымдар алынып, егіздер үшін үрей басылды

үнсіз пайда болады.

Өмірге, махаббатқа және күлімсіреуге толы

сол кезде мен де іштей күліп отырдым.

Үнсіз орында тұрдым

олар ұштары бір-бірінен ажыратылған қып-қызыл жарқыраған шеңберді ұстап тұр.

Содан кейін мен мұқабаны менің сүйіктім сияқты ақырын көтердім және мен оларды сезіндім

олар күрсінгенде дірілдейді.

Мен оған металды қағам                     қасиетті одақ  майысып                                                                                                                                       қасиетті    бүгілген    жарт-жылт ете түсті.

Сонда халық айқайлады

— деп айғайлады, пончик өсіп, оттан жасалған ұсақ шаң шарларын шашып жібергенде.

Бұлар көп ұзамай қатардан төмен түсіп, ақыры қуаныш, ауырсыну және қорқыныш айқайымен аяқталды.

Көп ұзамай балшықтар жүріп, манекендер сөйлейтін болар еді, бірақ ешкімнің қалай немесе неге екенін ешкім білмейді.