Za późno - PIH

Jestem stracony dla życia

Wszystkiego sens przykrył już tren

Nie mam sił biec to z krawędzi mnie spycha

Z ciepłych trzewi zwierząt czytam sekrety swego losu

Mało istotne z punktu widzenia kosmosu

Szary świt na asfalcie rosa

Z przeszłości słyszę krzyk pusta szosa

Klęczę opuszczone ręce szeptem przeklinam bilans

To że umiem zapamiętywać nie zapominać

Krwawy deszcz wiem życie jest krótkie

Żeby poddać się lecz wszystko idzie na czołówkę

Próbuję sam pod górę wtoczyć ten kamień

To jest jak podróż duszy poza ciałem

Tych kilka spraw nie daje spokoju

Ciągła amplituda uczuć i nastrojów

Daleko gdzieś samotnie od swojego domu

To tylko miasto chciwych oczu my nie mamy domów

Nie ucieknę nigdy od demonów

Zabiorę je ze sobą aż do grobu

Nie uratujesz mnie, przeklęty sen (czuję to wiem)

Jestem stracony dla życia

Wszystkiego sens przykrył już tren

Nie mam sił biec to z krawędzi mnie spycha

Dla tego świata nie ma mnie więcej

Syntetyczna krew w żyłach sztuczne płuco serce

Żal pretensje wszystko poza nami

Na nic wysiłek okupiony łzami

Tu na dole jest tak zimno aseptycznie mokro

Dopada nas kosmiczna pustka samotność

Choćbym nie wiem jak się mył pozostanę brudny

Tu wśród ludzi którzy nie są już ludźmi

Ten fakt na części pierwsze mnie rozkłada

Kolejny obrót ziemi szlag trafił starania

Wilgotne prześcieradło na oślep macam

W powietrzu wisi odór wódy i kaca

Zło pierwotne jest wśród nas tuż za plecami

Przywołujesz je różnymi imionami

Za wszystkie grzechy najcięższa kara

Jak słońce zamiast dawać ciepło bliskim spalam

Nie uratujesz mnie, przeklęty sen (czuję to wiem)

Jestem stracony dla życia

Wszystkiego sens przykrył już tren

Nie mam sił biec to z krawędzi mnie spycha

Ten koszmar dręczy mnie co noc przypływa fala

Duszę się pod ciężarem własnego ciała

Nie otwiera się powieka

Słowa rodziny dochodzą do mnie z daleka

W drogę bez powrotu Morfeusz mnie zabiera

Jak nieszczerze czasem brzmi rachunek sumienia

I im bardziej docierają do mnie fakty

Czuję w sobie coraz mniej substancji

Nie uratujesz mnie, przeklęty sen

Jestem stracony dla życia

Wszystkiego sens przykrył już tren

Nie mam sił biec to z krawędzi mnie spycha

Nie uratujesz mnie, przeklęty sen (czuję to wiem)

Jestem stracony dla życia

Wszystkiego sens przykrył już tren

Nie mam sił biec to z krawędzi mnie spycha

Мен өмір бойы жоғалдым

Барлығын пойыз басып қойған

Менің жүгіруге күшім жоқ, ол мені шетінен итеріп жібереді

Жануарлардың жылы ішегінен мен тағдырымның сырын оқыдым

Ғарыш тұрғысынан өте маңызды емес

Шық асфальтта сұр таң

Өткеннен мен бос жолдың айқайын естимін

Мен қолымды төмен түсіріп, тізерлеп тұрып, балансқа қарғыс айтамын

Ұмытпау үшін есте сақтай алатыным

Қанды жаңбыр мен өмірдің қысқа екенін білемін

Бас тарту, бірақ бәрі алдыңғы қатарға шығады

Мен бұл тасты төбеге өзім дөңгелетуге тырысамын

Бұл денеден тыс жанның саяхаты сияқты

Осы бірнеше нәрсе мені алаңдатады

Сезімдер мен көңіл-күйдің үздіксіз амплитудасы

Менің үйімнен алыс жерде жалғыз

Бұл жай ғана сараң көздің қаласы, үйіміз жоқ

Мен жындардан ешқашан қашпаймын

Мен оларды өзіммен бірге қабірге апарамын

Сіз мені құтқармайсыз, қарғысқа ұшыраған арман (мен оны сезінемін, білемін)

Мен өмір бойы жоғалдым

Барлығын пойыз басып қойған

Менің жүгіруге күшім жоқ, ол мені шетінен итеріп жібереді

Бұл дүниеде менден артық ешкім жоқ

Жасанды өкпе жүрегінің веналарында синтетикалық қан

Бізден басқаның бәрі үшін кешірім сұраймын

Ешбір күш көз жасымен өтелді

Бұл жерде өте суық асептикалық ылғалды

Бізді жалғыздықтың ғарыштық бостығы басып алады

Жууды білмесем де, лас болып қала беремін

Мұнда енді адам емес адамдар арасында

Бұл факт мені бөлектейді

Жердің тағы бір бұрылысы күш-жігерді шарпыды

Мен дымқыл парақты соқыр сипаймын

Арақ пен асықтың иісі аңқып тұр

Негізгі зұлымдық біздің арамызда

Сіз оларды әртүрлі атаулармен атайсыз

Барлық күнәлар үшін ең ауыр жаза

Күндей, жақындарыма жылу сыйлаудың орнына, жанаймын

Сіз мені құтқармайсыз, қарғысқа ұшыраған арман (мен оны сезінемін, білемін)

Мен өмір бойы жоғалдым

Барлығын пойыз басып қойған

Менің жүгіруге күшім жоқ, ол мені шетінен итеріп жібереді

Бұл қорқынышты арман мені әр түнде толқын келеді

Мен өз денемнің салмағынан тұншығып жатырмын

Қабақ ашылмайды

Үйдегілердің сөзі маған алыстан келеді

Морфей мені қайтып келмейтін жолға алып барады

Ар-ұжданды тексеру кейде қаншалықты беймәлім болып көрінеді

Ал фактілер маған көбірек жетеді

Мен өзімді барған сайын аз сезінемін

Сен мені құтқармайсың, қарғыс атқан арман

Мен өмір бойы жоғалдым

Барлығын пойыз басып қойған

Менің жүгіруге күшім жоқ, ол мені шетінен итеріп жібереді

Сіз мені құтқармайсыз, қарғысқа ұшыраған арман (мен оны сезінемін, білемін)

Мен өмір бойы жоғалдым

Барлығын пойыз басып қойған

Менің жүгіруге күшім жоқ, ол мені шетінен итеріп жібереді