Cidade Submersa - Paulinho da Viola

Ergo em silêncio, como um pirata perdido

Minha negra bandeira e me sento

Mexo e remexo e me perco e adormeço

Nas ruínas da cidade submersa

Sonhando um mar que não conheço

Como não conheço as ondas do meu coração

Restaram que nem cinzas, cicatrizes que tentei cobrir ainda com pudor

Na memória tantas vagas, que nem posso repetir ou explicar, se me doeu azar

Não quero saber de nada…

Жоғалған қарақшыдай үнсіз тұрамын

Менің қара туым    отырамыз

Мен қозғаламын, мен қозғаламын, мен жоғалып кетемін, мен ұйықтаймын

Суға батқан қаланың қирандыларында

Мен білмеймін теңізді армандаймын

Жүрегімнің толқындарын білмеймін

Қарапайымдықпен де жабуға тырысқан күлдей, жаралар қалды

Менің жадымда бос орындардың көптігі сонша, егер жолым болмаса, қайталап немесе түсіндіре алмаймын

Мен ештеңе білгім келмейді...