Alento - Paulinho da Viola

Violão esquecido num canto é silêncio

Coraç£o encolhido no peito é desprezo

Solidão hospedada no leito é ausência

A paixão refletida num pranto, ai, é tristeza

Um olhar espiando o vazio é lembrança

Um desejo trazido no vento é saudade

Um desvio na curva do tempo é distância

E um poeta que acaba vadio, ai, é destino

A vida da gente é mistério

A estrada do tempo é segredo

O sonho perdido é espelho

O alento de tudo é canç£o

O fio do enredo é mentira

A história do mundo é brinquedo

O verso do samba é conselho

E tudo o que eu disse é ilusão

Бұрышта ұмытылған гитара - тыныштық

Кеудеде жиырылған жүрек - менсінбеу

Төсекте жатқан жалғыздық – жоқтық

Жылаумен бейнеленген құштарлық, мұң екен

Бос жерге үңілу - бұл естелік

Желмен келген тілек - сағыныш

 Уақыт қисығының ауытқуы қашықтық болып табылады

Ал ақынның соңы адасқан, әй, бұл тағдыр

Адамдардың өмірі жұмбақ

Уақыт жолы құпия

Жоғалған арман – айна

Әр нәрсенің тынысы – ән

Сюжет өтірік

Әлемнің тарихы ойыншық

Самба өлеңі - кеңес

Және мен айтқанның бәрі - иллюзия