Зозуля - Мандри

Кувала зозуля в чарівних лісах до світання,

Співала коханая ніжную пісню до рання.

Принесла мені чару повну бажання,

Приголубила серце повне страждань.

Я блукав темним шляхом, чужим та ворожим,

Зимував люті зими без хліба та грошей.

Та літав до зірок, полюбив мене Бог,

Та ж іще люби, Боже, та ж іще люби, Боже.

Човен мого життя пливе в хвилях бурхливих,

Серед темних часів, примарних й мінливих.

Принеси ж мені, зоре, чару бажання,

Покохай моє серце повне страждань.

Таң атқанша сиқырлы ормандарда көкек жасанды,

Менің сүйіктім ертеге дейін нәзік ән айтты.

Ол маған тілекке толы сүйкімділік әкелді,

Оның жүрегі азапқа толы болды.

Мен қараңғы жолмен жүрдім, жат және жау,

Қаһарлы қысты нансыз, ақшасыз қыстады.

Бірақ мен жұлдыздарға ұштым, Құдай мені жақсы көрді,

Бірдей сүй, Құдай, бірдей сүй, Құдай.

Менің өмірімнің қайығы дауылды толқында жүзеді,

Қараңғы уақыт арасында, елес және құбылмалы.

Әкелші маған, жұлдыз, тілектің сүйкімділігін,

Азапқа толы жүрегімді сүй.