Крила - Мандри

Чорнії крила, шалені вітрила!

Білая крига йде в сонячний край.

Рідная, милая доля щасливая,

Як заблукаю мене відшукай!

Чотири вітри у моїй свиті,

Сушена риба й хліб у мішку…

Чиста водиця у моїй криниці,

Та мертвії голови в сірім сніжку.

Птаха-невдаха, душа бідолаха

В чорнії скелі не бийся крилом.

В плакучих вербах, у сонячнім серпні,

В синьому небі над тихим ставком…

Літай…

Літай…

Қара қанаттар, жынды желкендер!

Ақ мұз күннің шетіне шығады.

Туған, тәтті тағдыр бақытты,

Мен жоғалған кезде мені табыңыз!

Менің люксімде төрт жел,

Кептірілген балық пен сөмкедегі нан…

Құдығымдағы таза су,

Ал сұр қарда өлі бастар.

Жеңілген құс, кедейдің жаны

Қара жартаста қанатыңмен соғыспа.

Жылаған талдарда, шуақты тамызда,

Көгілдір аспанда тыныш тоғанның үстінде…

Ұшу…

Ұшу…