Gaiola - Manaca

Hoje o dia nasceu do final, e a manhã se escureceu…

E quando deu meio dia, quanta lágrima corria

Nem deu pra dizer é carnaval

Mas em tempos de alegria nosso colchão se cobria

Das rosas vermelhas e carmim

E o verão, já está a passar, e ela não sai de lá…

Viveiro de um só

E o verão já está a passar e ela não sai de lá

Maldição que não desfaz

Olha a santa andorinha com se casto alvo ventre

Só faltam as estrelas, pro seu manto virar um pedaço do céu…

E o verde dos meus olhos, não tem mais o mesmo tom…

Tem a cor da bandeira, hasteada a meio mastro

Бүгін ақыры күн туды, таң қараңғы болды...

Ал түске қарай қаншама көз жасы ағып кетті

Мен бұл карнавал деп те айта алмадым

Бірақ қуанған кезде матрацымыз өзін жауып тұратын

Қызыл және қызыл раушан гүлдерінен

Ал жаз өтіп жатыр, ол жерден кетпейді...

Біреуінің балабақшасы

Ал жаз өтіп жатыр, ол кетпейді

қайтармайтын қарғыс

Қасиетті қарлығашқа пәк ақ қарын қарашы

Жұлдыздар ғана жетіспейді, мантияң аспанның бір бөлігіне айналуы үшін...

Ал менің көзімнің жасыл түсі бұрынғы реңк емес...

Жартылай желбіреген тудың түсі бар