Anedota - Jean Tassy, Zero

Às vezes sou calado

Mas quando fico só

As máscaras se quebram

E minha vontade aumenta

E eu só lembro da queda

Mas nunca me arrependo

Essa mentira vai, vai, vai, vai…

Me matar

Um dia

Um dia vai…

Enquanto o medo grita

Minha vontade aumenta

De dizer que sou bom por dentro

Mas sou uma porcaria

Porque é tão falso aqui

Pra dizer que é bom?

Não há beleza

Sim…

кейде мен үндемеймін

Бірақ мен жалғыз қалғанда

Маскалар бұзылады

Ал менің ерік-жігерім артады

Ал тек күз   есімде

Бірақ мен ешқашан өкінбеймін

Бұл өтірік кетеді, кетеді, кетеді, кетеді...

Мені өлтір

Бір күні

Бір күні болады…

Қорқыныш айқайлағанда

ерік-жігерім артады

Мен іштей жақсымын деп айту

Бірақ мен боқпын

Бұл жерде неге сонша жалған

Жақсы деп айту керек пе?

сұлулық жоқ

Иә…