Monolith - Inborn Suffering

Now I feel the sorrow that you once embraced

I see the forgotten lies

Left to rot as statues watch the mortals play

Their game

Night guides my fate as I cry

From her pain

The sea of regrets dies

For all that remains I was dying once again

I’m still bleeding while horizons die

Empty shadows walk away

Spellbound no delusions I’m tapped

In my maze of torment I drown

Sadness I cannot defy

Once again the time to weep…

The time to endure

They want me to die

They ask me to rot

Eradicate!

The time to weep

The time to endure

The bitter taste

Time is sorrow

She wrote on her grave

The eye fears

Betrayed by your gods

The monolith of pain prevails

Monuments in the misty horizon

A pale figure shows me the way

Where there is no return from the silent sea

I hear the final embrace for my departure

And now the act begins in vain

Now I feel

The shadow’s eye on me

Can’t you see

There is no return from the silent sea

All alone, I sigh

All of the guilty souls hear the fear in my cry

The monolith of the lovers dream

Feel the sorrow emptying my soul

I’m still bleeding while horizons die

Empty shadows walk away

Spellbound no delusions I’m trapped

In my maze of torment I drown

Final embrace

As the sun dies she whispers

We walk among the dead

The eye is a certain dream

They want me to die

They ask me to rot

Can’t you see

There is no return from the silent sea

Monolith of the last resort

I’m still bleeding while horizons die

Empty shadows walk away

And I dream of you

Бір кездері сіз құшақтап алған қайғыңызды қазір сезіп отырмын

Мен ұмытылған өтіріктерді көремін

Мүсіндер өлген адамдардың ойынын тамашалағанда шіріп қалды

Олардың ойыны

Мен жылап тағдырымды  түн бағдарлайды

Оның ауырсынуынан

Өкініш теңізі өледі

Қалғаны үшін мен тағы да өлдім

Көкжиектер өлгенше мен әлі қансырап жатырмын

Бос көлеңкелер кетеді

Ешқандай жаңылыс жоқ

Азап лабиринтінде мен суға батам

Мен төзе алмайтын қайғы

Тағы да жылайтын уақыт…

Төзетін уақыт

Олар менің өлгенімді қалайды

Олар мені шірітуді  сұрайды

Жою!

Жылайтын уақыт

Төзетін уақыт

Ащы дәм

Уақыт  қайғы

Ол бейітіне жазды

Көз қорқады

Сіздің құдайларыңыз опасыздық жасады

Ауырсыну монолиті басым

Тұманды көкжиекте ескерткіштер

Бозғылт сурет маған жол көрсетеді

Тыныш теңізден қайтар  болмайтын жерде

Мен кетуімнің соңғы құшағын естимін

Енді әрекет бекер басталады

Қазір мен сезінемін

Көлеңкенің көзі маған

Көре алмайсың ба

Тыныш теңізден қайтар  жоқ

Жалғыз, күрсінемін

Менің жылауымдағы қорқынышты барлық кінәлі жандар естиді

Ғашықтардың армандаған монолиті

Жанымды босатқан қайғыны сезін

Көкжиектер өлгенше мен әлі қансырап жатырмын

Бос көлеңкелер кетеді

Ешқандай жаңылыс жоқ

Азап лабиринтінде мен суға батам

Соңғы құшақтау

Күн өлгенде, ол сыбырлайды

Біз өлгендер арасында жүреміз

Көз  белгілі  арман

Олар менің өлгенімді қалайды

Олар мені шірітуді  сұрайды

Көре алмайсың ба

Тыныш теңізден қайтар  жоқ

Соңғы шешімнің монолиті

Көкжиектер өлгенше мен әлі қансырап жатырмын

Бос көлеңкелер кетеді

Ал мен сені армандаймын