Ермак - Игорь Растеряев

Чтоб о предке моем казаке

Разузнать правдивую версию,

Я пришел к пересохшей реке

В без пятнадцати сорок по Цельсию.

Тут когда-то был наш хуторок

А теперь бугорки да садочки,

А теперь перекрестье дорог,

В горизонт уходящих до точки.

Мои предки тут с детства жили,

Руку ставили рубкой хвороста,

А потом кому надо служили

Вплоть до кризиса среднего возраста,

На привалах варили варево

И в походы ходили с пением.

С ними враг любой разговаривал,

Словно крепкий ремесленник с гением.

Где пройдут - там валяются флаги,

Стон чужих речевых оборотов -

Все как после попойки в общаге

Института дружбы народов.

Я стою у иссохшей реки:

Ни воды, ни лягушек, ни ряски.

Где народ, что рубил в две руки,

Взял Сибирь и дошел до Аляски?!

Где все те, кто в бескрайнем бою

До Китая Россию раздвинули?!

Почему я сегодня стою

Здесь один, без земли и без имени?!

И смотрю на терновый кусток,

На осину, что между садочками?!

То - не тёрн, то - терновый венок,

И осиновый кол с листочками.

Я поставил на Родине крест -

Пусть стоит здесь, как наваждение,

Как финальный аккорд этих мест,

Как пародия возрождения.

Представляю я прошлые века:

Шашка наголо, на щите олень,

Будто я - казак батьки Ермака,

И наступает ночь, наступает день.

Атаман наш песню бодро голосит.

Бородища до пупа висит.

Будто все в дыму, будто все в огне.

Снова на Восток скачет наша рать.

Чтоб среди ковров в шахматной стране

С черным королем в шашки поиграть.

Нам по нраву эти горы и поля,

Значит, здесь казачья земля!

Скалы, бурелом, талая вода.

Прет без всяких карт батька атаман.

Где я запою - там и широта,

Где мой конь пройдет - там меридиан.

Пусть ругают нас с западных столиц -

Нам на них плевать, нас не взять на понт:

У России нет никаких границ -

У России есть только горизонт!

Остаются позади от наших войск

Наши метки - Красноярск, Тобольск.

Завтра на заре снова будет бой,

Будет сталь на сталь налетать звеня,

Но всему назло я вернусь домой

Или со щитом, но скорей с двумя.

Буду вспоминать как я воевал,

Как на край Земли вывел Атаман.

И весь мир смотрел, как у Камчатский скал

Тихи Дон впадал в Тихий океан.

Как ты недобро щуришься, браток.

Отдавай-ка быстро островок!

Вот бы на чуть-чуть в прошлые века:

Шашка наголо, на щите олень.

Вот бы впереди батьку Ермака,

И наступает ночь, наступает день.

Бұл менің бабам казак туралы

Нақты нұсқасын табыңыз

Мен құрғақ өзенге келдім

Он бестен қырық Цельсий шамасында.

Біздің шаруашылық бұрын осы жерде болған.

Ал енді төбелер мен бақтар,

Ал енді жол айрығы

Көкжиекте нүктеге шығады.

Менің ата-бабаларым бала кезімнен осында өмір сүрген,

Қолды ағаш кесетін етіп қойды,

Содан кейін кімге қызмет көрсету керек

Орта жастағы дағдарысқа дейін

Тоқтауда қайнатылған қайнатпа

Олар ән айтып жорықтарға шықты.

Кез келген жау олармен сөйлесті,

Кемеңгері бар күшті шебер сияқты.

Олар өтетін жерде - жалаулар жатыр,

Басқа адамдардың ыңырсыған сөздері бұрылады -

Барлығы жатақханада ішкендегідей

Халықтар достығы институты.

Мен құрғақ өзеннің жағасында тұрмын

Су жоқ, бақа жоқ, үйрек жоқ.

Екі қолын кескен адамдар қайда,

Сібірді алып, Аляскаға жетті ме?!

Таусылмас шайқаста жүргендердің бәрі қайда

Ресей Қытайға итермеледі?!

Мен бүгін неге тұрмын

Мұнда жалғыз, жерсіз, аты жоқ па?!

Ал мен тікенекті бұтаға қараймын,

Аспенде, бақтар арасында не бар ?!

Бұл тікен емес, бұл тікенектер шоғы,

Ал жапырақтары бар көктерек қазық.

Мен өз Отаныма крест қойдым -

Оңбаған сияқты осында тұрсын

Осы жерлердің соңғы аккорды ретінде,

Жаңғыру пародиясындай.

Мен өткен ғасырларды көрсетемін:

Қынсыз қылыш, қалқанда киік,

Мен казак әкем Ермак сияқтымын,

Ал түн келеді, күн келеді.

Атаман әнімізді жадырап айтады.

Сақал кіндікке дейін салбырап тұрады.

Бәрі түтінге оранғандай, бәрі отқа оранғандай.

Әскеріміз қайтадан Шығысқа қарай шабады.

Осылайша шахмат еліндегі кілемдер арасында

Қара патшамен дойбы ойнаңыз.

Бізге бұл таулар мен өрістер ұнайды,

Міне, казак жері!

Тастар, желге қарсы, еріген су.

Ешқандай карточкасыз, атаман әке.

Мен ән айтатын жерде - ендік бар,

Менің атым өтетін жерде – меридиан бар.

Олар бізді Батыс астаналарынан ұрсын -

Біз оларға мән бермейміз, бізді шоуға түсіре алмаймыз:

Ресейде шекара жоқ -

Ресейде тек көкжиек бар!

Біздің әскерлердің артында қалыңыз

Біздің этикеткалар Красноярск, Тобольск.

Ертең таң ата тағы ұрыс болады,

Болатта болат болады, сақина,

Бірақ ештеңеге қарамастан мен үйге қайтамын

Немесе қалқанмен, керісінше екеуімен.

Мен қалай күрескенімді есіме аламын

Атаманды Жердің шетіне қалай әкелді.

Бүкіл әлем Камчатканың қалай жартасты екенін көрді

Тихи Дон Тынық мұхитына құйылды.

Қалай мейірімсіз көзіңді қысып тұрсың, аға.

Тезірек маған аралды беріңіз!

Бұл өткен ғасырларда аздап болар еді:

Қынсыз қылыш, Қалқанда киік.

Бұл Ермак қарттың алдында болар еді,

Ал түн келеді, күн келеді.