Веселей - Игорь Растеряев

Успели мы и вот, последний пароход,

Увезёт сейчас далеко-далеко.

Забудем навсегда про боль и холода,

В той стране, где будет легко и тепло.

Эй, братишка, едем с нами — там хорошо!

Эх, ребятки, я бы может с вами пошел,

Да мне в родной степи гулять веселей

Пусть там солнце ярче, зеленее трава,

Я об этом думал и не раз, и не два,

Но мне в родной степи гулять веселей!

Браток, быстрей, быстрей, не время для речей,

Ну какая степь, не смеши-ка ты нас!

Ты вспомни этот бой, едва ушли с тобой,

Степь опять тебя подведет и предаст!

Что вы говорите мне про Родину ту,

Я и так все знаю, только я не пойду.

Мне в родной степи дышать веселей!

И еще не ясно, кто из нас за бортом,

Да и то не важно, дело только лишь в том,

Что мне в родной степи дышать веселей!

Солнце свет пеленой затянуло густой,

Оглянись дурной — черный дым за горой!

Нет дороги домой, они скачут стеной,

Что б сейчас растоптать всё, что было тобой!

Как вы не поймёте, что вы как дураки,

Здесь меня то били, то кормили с руки,

Научился я любить вопреки.

Все чего-то дрался я, искал, находил,

А в итоге смысл оказался один —

Мне в родной степи лежать веселей!

Мне в родной степи гулять веселей!

Мне в родной степи дышать веселей!

Мне в родной степи.

Біз үлгердік, енді соңғы пароход,

Сені алысқа, алысқа апарады.

Ауру мен суықты мәңгі ұмытыңыз,

Бұл оңай және жылы болатын елде.

Ей, аға, бізбен бірге жүріңіз - бұл жерде жақсы!

Е, балалар, мен сендермен бірге барар едім.

Иә, мен үшін туған далада серуендеу қызық

Онда күн нұрлы, шөп жасыл болсын,

Мен бұл туралы екі емес, бірнеше рет ойладым,

Бірақ мен үшін туған далада серуендеу қызық!

Аға, асығыңыз, асығыңыз, сөзге уақыт жоқ,

Е-е, дала неткен, күлдірме!

Бұл жекпе-жек есіңізде ме, сізбен әрең кеттіңіз,

Дала сені тастап, тағы да сатады!

Не айтып тұрсың сол Отан туралы,

Мен бәрін білемін, бірақ бармаймын.

Туған далада тыныстау мен үшін қызық!

Біздің қайсысымыз асып кеткені әлі белгісіз,

Және бұл маңызды емес, жалғыз нәрсе

Неге мен туған далада бұдан да жайдарлы тыныс алуым керек!

Күн нұрды қалың пердемен жауып,

Айналаңа қара ақымақ – тау артындағы қара түтін!

Үйге жол жоқ, олар қабырға сияқты секіреді

Енді сен болғанның бәрін таптап не болар еді!

Ақымақ сияқты екеніңді қалай түсінбейсің,

Мұнда мені не ұрды, не қолмен тамақтандырды,

Мен соған қарамастан сүюді үйрендім.

Мен бір нәрсе үшін күрестім, іздедім, таптым,

Ақырында мағынасы бір болып шықты -

Мен үшін туған далада жатқан қызық!

Мен үшін туған далада серуендеу қызық!

Туған далада тыныстау мен үшін қызық!

Туған далада маған.