Suona compagno - Domenico Modugno

Compagno, suona, è quello che ci resta

Non so se ho più fame o nostalgia

Tu suoni ed ecco appare la foresta

E in fondo il fumo della casa mia

La guerra serve ad una cosa sola

Ti fa capire quello che hai perduto:

Il pane caldo, fresche le lenzuola

E voci di un paese conosciuto

All’alba sempre il gallo mi ha svegliato

E il canto delle donne nella via

La guerra pure questo m’ha insegnato:

Com'è la sveglia dell’artiglieria

Жолдас, ойна, бізге қалды

Енді қарным ашты ма, сағыныш па, білмеймін

Сіз ойнайсыз және орман пайда болады

Ал негізі менің үйімнің түтіні

Соғыс тек бір нәрсе үшін

Бұл сізге нені жоғалтқаныңызды түсінуге мүмкіндік береді:

Жылы нан, жаңа піскен жаймалар

Және белгілі елдің қауесеттері

Таң ата мені әтеш үнемі оятатын

Ал көшедегі әйелдердің әні

Соғыс маған мынаны да үйретті:

Артиллериялық дабыл қалай