Violeiros - Djavan

Anteontem minha gente

Fui juiz numa função

De violeiros no nordeste

Cantando em competição

Vi cantar Dimas Batista e Otacílio seu irmão

Ouvi um tal de Ferreira

Ouvi um tal de João

Um a quem faltava um braço

Tocava com uma só mão

Mas como ele mesmo disse

Com veia de emoção

«eu canto a desesperança

Vou na alma e dou um nó

Quem me ouvir vai ter lembrança

De Tomás de um braço só»

Outro por nome de Euclides

Pedia com voz mais rouca

Maior atenção de Eurides

Mas dizem que ela era mouca

Já o Joca de Carminha

Não via a hora chegar

Por onde anda Nezinha

Que não vem me ver cantar?

Aquilo é mulher de lua

Dia tá bem, outro não

Gosta de mim, mas não vê

Futuro na profissão

Mesmo assim jurou que vinha

E me fez ficar contando

Sem saber cadê Nezinha

Joca foi desanimando

Friagem no lajedo

No ar do olhar um tormento

Cantar os males mode apagar

Um amor ardendo

Dentre todos repentistas

Zé Jacinto é o mais menino

Esse nem tava na lista

Mas é neto de Jovino

João Braúna e Pernambuco

Arribaram sem cantar

Um porque tava de luto

O outro não quis explicar

Cá no desvão do nordeste

A vida não vale o nome

É gente que nasce e cresce

Pra dividir sede e fome

Mal começou Zé de Tonha

Todos caíram vencidos

Cantando suas vergonhas

Foi ele o mais aplaudido

Friagem no lajedo

No ar do olhar um tormento

Cantar os males mode apagar

Um amor ardendo

күні кеше халқым

Мен бір қызметте судья болдым

Солтүстік-шығыстағы скрипкашылардан

Жарыста ән айту

Мен Димас Батиста мен оның ағасы Отасилио ән                                        |

Мен                                                                                               |

Мен осындай Джуаны естідім

Бір қолы жоқ

Бір қолмен ойнады

Бірақ ол айтқандай

Сезім тамырымен

«Мен үмітсіздікті жырлаймын

Мен жаныма барып, түйін түйемін

Кім мені тыңдаса, есіне алады

Бір қарулы Томастан»

Евклид атымен басқа

— деп сұрадым мен қырылдаған дауыспен

Eurides-тен көбірек көңіл

Бірақ олар оның ақылсыз екенін айтады

Қазірдің өзінде Джока де Карминья

Мен келгенше шыдай алмадым

Незинха қайда бара жатыр?

Менің ән айтқанымды көруге кім келмейді?

Бұл ай әйел

Бір күні жақсы, екіншісі жоқ

Мені ұнатады, бірақ көрмейді

Болашақ мамандықта

Сонда да келемін деп ант етті

Ол мені санауды жалғастырды

Незинханың қайда екенін білмеймін

Ойын көңілді қалдырды

Плитада суық

Көздің ауасында азап 

Жамандық режимін өшіру әнін айту

Жанып тұрған махаббат

Кенеттен

Зе Жакинто – ең ұл

Бұл тіпті тізімде де жоқ еді

Бірақ ол Джовиноның немересі

Джоао Брауна және Пернамбуко

Ән салмай келді

А себебі мен аза тұттым

Екіншісі түсіндіргісі келмеді

Міне, солтүстік шығыс төңіректе

Өмір деген атқа тұрарлық емес

Бұл туып-өсетін адамдар

Шөлдеу мен аштықты бөлісу

Бұл Зе де Тонханы әрең бастады

Барлығы жеңілді

ұятыңды жырлау

Ол ең көп қошемет көрсетті

Плитада суық

Көздің ауасында азап 

Жамандық режимін өшіру әнін айту

Жанып тұрған махаббат