Om - Djavan

Eu já nem sei quem sou

Tão dedicado a ti, um cobertor pro frio

Queria ser teu «Om» viver grudado sim, sempre ali, sempre ali

Não sou nada indelével, sou instável como a cidade

Mas carrego pau e pedra só para ver-te mais à vontade

Sem o mar a cobrir-te de sombras ou cores

Livre pra amores desses que vêm e vão

Sob o bronze da noite onde o mais são estrelas

Todas ali para vê-la como fazer com os homens

Ah!

você que nasceu com o leito pro rio

Que desafio querer-te acompanhar!

Мен енді кім екенімді де білмеймін

Сізге арналды, суыққа арналған көрпе

Мен сіздің «Ом» болғым келеді иә, әрқашан бар, әрқашан бар

Мен өшпес емеспін, Қала сияқты тұрақсызмын

Бірақ мен сендерді жеңілірек көру үшін таяқ пен тас алып жүрмін

Теңізсіз сізді көлеңкелермен немесе түстермен жабады

Келіп-кететіндердің махаббаты үшін тегін

Жұлдыздар көп болатын түннің қола астында

Оның ер адамдармен қалай әрекет ететінін көру үшін

О!

Сіз өзен үшін төсек болып туылғансыз

Сізге еріп жүру қандай қиын!