Nobreza - Djavan

Nossa velha amizade nasceu

De uma luz que acendeu

Aos olhos de abril

Com cuidado e espanto eu te olhei

E no entanto você sorriu

Concedendo-me a graça de ver

Talhado em você a nobreza de frente

O amor se desnudando

No meio de tanta gente

Um doce descascado pra mim

Eu guardo pro fim pra comer demorado

Uma grande amizade é assim

Dois homens apaixonados

E sentir a alegria de ver

A mão do prazer acenando pra gente

O amor crescendo, enfim

Como capim pros meus dentes

Ежелгі достығымыз туды

Қосылған шамнан

Сәуірдің көз алдында

Мен сізге мұқият және таң қалдым

Сонда да күлдіңіз

Маған көруді нәсіп ет

Алдыңнан шыққан асылды ойып алды саған

Сүйіспеншіліктің өзі шешінуі

Қаншама адамдардың ортасында

Мен үшін аршылған кәмпит

Мен оны ұзақ жеу үшін сақтаймын

Үлкен достық осындай

ғашық екі адам

Және көрудің қуатын                        көрген                   көру                                                  

Ләззат қолы бізге бұлғалады

Ақырында, махаббат өседі

тістеріме шөп сияқты