Gedicht - Coppelius

Eine Fee, wie Euch, traf ich

Bisher nicht mal im Traum

Etwas Edleres findet man

In dieser Welt wohl kaum

Meine Liebe zu gestehen

Gern würd' ich’s wagen

Allein die Lippen mir

Den Dienst versagen

Es drängt mich so sehr

Endlich zu Euch zu gehen

Doch schwach sind meine Beine

Ich kann nicht meht stehen

Meine Liebe zu gestehen

Gern würd' ich’s wagen

Allein die Lippen mir

Den Dienst versagen

Könnt ich zart nur meine Hände

Über Eure Schultern führen

Doch sie gehorchen mir nicht mehr

Kann nichts mehr berühren

Meine Liebe zu gestehen

Gern würd' ich’s wagen

Allein die Lippen mir

Den Dienst versagen

Oh Glück, nun streicht ihr

Sanft mir über's Haupt

Aber ich bin meiner

Empfindlchkeit beraubt

Mein Gedicht an Euch

Ist das Einzige, was bleibt

Denn vor langer Zeit

Habe ich mich selbst entleibt

Мен сен сияқты пері кездестірдім

Әзірге арманда да емес

Сіз жақсырақ нәрсені таба аласыз

Бұл дүниеде әрең

махаббатымды мойында

Мен батыл болғым келеді

Еріндерім жалғыз

қызмет істемеу

Бұл мені қатты итермелейді

Ақыры саған барамын

Бірақ аяғым әлсіз

Мен енді шыдай алмаймын

махаббатымды мойында

Мен батыл болғым келеді

Еріндерім жалғыз

қызмет істемеу

Егер мен қолымды созсам болды

Иықтарыңыздан асырыңыз

Бірақ олар енді маған бағынбайды

Енді ештеңеге қол тигізуге болмайды

махаббатымды мойында

Мен батыл болғым келеді

Еріндерім жалғыз

қызмет істемеу

Сәттілік, енді сіз сурет салып жатырсыз

Менің басымнан ақырын

Бірақ мен менікімін

сезімталдықтан айырылған

Саған арнаған өлеңім

Қалған жалғыз нәрсе

Өйткені баяғыда

Мен өзімді зорладым ба?