Der Feuerwehrmann - Coppelius

Es war einmal am Opernhaus von U

Ein braver alter Feuerwehrmann

Er blickte prüfend auf die Bühne ab und zu

Auf daß ihm ja kein schlimmer Brand entsprang

Jahrzehntelang saß er auf seinem Sitz

Zerbeult der alte Eimer unbequem

Lehnt' müde an der Wand mit dem Schlitz zum sehen

Oft schlief er ein bei der Musik und alledem

Der unscheinbarste Mann

Den man sich nur denken kann

Doch beim Ballett, da war er immer aufgeregt

Voll Anmut, fein und elegant

Hatte ihm die Ballerin' das Herz entzückt

Da wär' beinah die Oper abgebrannt

Der unscheinbarste Mann

Den man sich nur denken kann

Doch er bemerkte das Malheur sofort

Den Kerzenleuchter, der zu Boden fiel

Und in Flammen die Soffitte dort

Da waren Axt und Helm sogleich im Spiel

«Feuerwehrmann» sprach nun die ganze Stadt

Von seinem Auftritt und der Heldentat

Alle hatten auf der Bühne ihn gesehen

Und zum Dank küßte ihn die Ballerin'

Der unscheinbarste Mann

Den man sich nur denken kann

Бір кездері опера театрында У

Жақсы ескі өрт сөндіруші

Сахнаға оқтын-оқтын қарап отырды

Одан жаман өрт шықпауы үшін

Ондаған жылдар бойы ол өз орнында отырды

Ескі шелек ыңғайсызданады

Көру үшін тесігі бар қабырғаға шаршап сүйеніп

Ол жиі музыкаға және осының бәріне ұйықтап кетті

Ең көзге түспейтін адам

Тек елестетуге болады

Бірақ балетпен ол әрқашан толқыды

Рақымға толы, әдемі және талғампаз

Балерина оның жүрегін қуантты

Опера жанып кете жаздады

Ең көзге түспейтін адам

Тек елестетуге болады

Бірақ ол апатты бірден байқады

Жерге құлаған шырағдан

Сол жерде фестон жалындап жатыр

Балта мен дулыға бірден тартылды

«Өрт сөндіруші» қазір бүкіл қаланы айтып жатты

Түрінен де, ерен ерлігінен

Барлығы оны сахнада көрді

Ал рахмет ретінде балерина оны сүйді

Ең көзге түспейтін адам

Тек елестетуге болады