Camarim - Beth Carvalho

No camarim as rosas vão murchando

E o contra-regra dá o último sinal

As luzes da platéia vão se amortecendo

E a orquestra ataca o acorde inicial

No camarim nem sempre há euforia

Artista de mim mesmo nem posso fracassar

Releio os bilhetes pregados no espelho

Me pedem que jamais eu deixe de cantar./.

Caminho lentamente e entro em contra-luz

E a garganta acende um verso sedutor

O corpo se agita e chove pelos olhos

E um aplauso escorre em cada refletor

Pisando esta ribalta, cantando pra vocês

De nada sinto falta, sou eu mais uma vez

As rosas vão murchar, mas outras nascerão

Cigarras sempre cantam, seja ou não verão

Киім бөлмесінде раушан солып жатыр

Ал соңғы белгіні хронометраж береді

Аудиторияның жарық жарық                                                                                       Аудитория  жарық                                                         |

Ал оркестр  бастапқы аккорд қабылдайды

Киім бөлмесінде әрқашан эйфория болмайды

Өзім суретшім, тіпті сәтсіздікке ұшырай алмаймын

Айнаға ілінген билеттерді қайта оқыдым

Олар менің ән айтуымды ешқашан тоқтатпауымды сұрайды./.

Мен баяу жүріп, жарық жарығына енемін

Ал көмейден еліктірер тақпақты нұрландырады

Дене қозғалады, көзден жаңбыр жауады

Әр шағылыстырғыштан қол шапалақтау  қалады

Осы жарыққа адымдап, Саған ән салып

Мен ештеңені сағынбаймын, тағы да менмін

Раушандар қурап қалады, бірақ басқалары туады

Цикадалар әрқашан жазда немесе жоқта ән айтады