Solitude Pith - Barren Earth

There was a time

Of a roaring fire storming inside

A dull disinclination now

Has come to you to abide

Prematurely strayed away

From the howling storm

Sense the wilted flower

And enter the pith of solitude

The stars revolve in black

As thine aching lust has awakened

Evading dusk, the flames of ecstasy

To the pith of solutide

I shrink as I bewail

The giant of red

Shed no light of sympathy

Respite of vanish relentlessly

As you repose

In the briny depths of the sea

Strayed away

From the howling storm

And the dying stars…

Restless in stillness

Once relieved by tribulation

Delivered by the moon

Ushered to the desolate sea

Guts of wind rising

Serenity destined to wither

In the twilight hour

As shrinks the daylight

I stand beneath the eyes

Of forgotten aspirations

The void is swollen

By the ghost unborn

And I lay down the burden

Of infinite mysteries

Prematurely strayed away

From the howling storm

Sense the wilted flower

And enter the pith of solitude

Уақыт болды

Ішінде лаулаған от

                       Қазір

Саған тұру үшін келді

Мерзімінен бұрын адасып кетті

Дауылдан

Солған гүлді сезіну

Жалғыздықтың тереңіне  кіріңіз

Жұлдыздар қара түсте айналады

Сенің ауырған құмарлығың оянғандай

Ымырттан қашу, экстаздың жалыны

Ерітіндінің қойына 

Мен жылатқанда жасыраймын

Қызыл алыбы

Жанашырлық нұрын төкпеңіз

Тынымсыз жоғалады

Сіз тынығу кезінде

Теңіздің тұзды тереңдігінде

Адасып кетті

Дауылдан

Ал өліп бара жатқан жұлдыздар...

Тыныштықта тынышсыз

Бірде қиындықтан  жеңілдеген

Ай жеткізген

Шаңсыз теңізге шығарылды

Желдің  екпіні көтеріледі

Тыныштық сөніп қалады

Ымырт кезінде

Күндізгі жарықты қысқартқанда

Мен көздің астында тұрмын

Ұмытылған ұмтылыстар туралы

Қуыс  ісінген

Тумаған елес

Мен  ауыртпалықты артқа тастадым

Шексіз жұмбақтар

Мерзімінен бұрын адасып кетті

Дауылдан

Солған гүлді сезіну

Жалғыздықтың тереңіне  кіріңіз