Душа - Bahroma

Видно съедает горизонт

Красное солнце, небосвод

Воздух отравлен тишиной

Долгий усталый путь домой

Дрожью из рук выходит день

Снова исчезнут свет и тень

Город измучен суетой

Стены пропитаны тоской

А душа поёт и плачет, сердце Разрывается на части,

А душа кричит и стонет

Счастье не поместится в ладонях,

А душа поёт и плачет

Сердце разрывается на части,

А душа кричит и стонет

Счастье не поместится в ладонях

Тонким потоком не спеша

Ветер съедает все слова

Жадно впиваются глаза

В лица прохожих

А душа поёт и плачет

Сердце разрывается на части,

А душа кричит и стонет

Счастье не поместится в ладонях,

А душа поёт и плачет

Сердце разрывается на части

А душа кричит и стонет

Счастье не поместится в ладонях

Көзге көрінетіндей көкжиекті жейді

Қызыл күн, аспан

Ауа тыныштықпен уланған

Үйге ұзақ жол

Күннің қолынан дірілдеп

Жарық пен көлеңке қайтадан жоғалады

Қаланың күйбең тірлігінен қажыған

Қабырғалары сағынышқа толы

Ал жан жырлайды, жылайды, жүрек жыртылады,

Ал жан айқайлап, еңіреп тұрады

Бақыт алақанға сыймайды,

Ал жан ән айтып, жылайды

Жүрек жарылып кетті

Ал жан айқайлап, еңіреп тұрады

Бақыт алақанға сыймайды

Жіңішке ағынмен баяу

Жел барлық сөздерді жейді

Ықыласпен жарқыраған көздер

Өтіп бара жатқан адамдардың жүздерінде

Ал жан ән айтып, жылайды

Жүрек жарылып кетті

Ал жан айқайлап, еңіреп тұрады

Бақыт алақанға сыймайды,

Ал жан ән айтып, жылайды

Жүрегі жарылған

Ал жан айқайлап, еңіреп тұрады

Бақыт алақанға сыймайды