Momento! - Andreas Vollenweider, Дживан Гаспарян

tu silueta va caminando

con el alma triste y dormida

ya la aurora no es nada nuevo

pa tus ojos grandes y pa tu frente

ya el cielo y sus estrellas

se quedaron mudos lejanos

y muertos a tu mente ajena

nos hablaron una vez cuando niños

cuando la vida se muestra entera

que el futuro que cuando grandes hay murieron ya los momentos s

sembrando a si su semilla y tuvimos miedo temblamos y en eso se nos fue la vida

cada uno aferrado a sus dioses

producto de toda una historia

los modelan y los destrullen y segun eso ordenan sus vidas

en la frente le ponen monedas de sus largas manos les cuelgan candados letreros

y rejas

сіздің силуэтіңіз жүріп жатыр

қайғылы және ұйықтап жатқан жанмен

таң жаңалық емес

сенің үлкен көздерің үшін және маңдайың үшін

қазірдің өзінде аспан мен оның жұлдыздары

олар алыста үнсіз қалды

және сіздің бөтен санаңыз үшін өлді

олар бала кезімізде бізбен сөйлесті

өмір өзін тұтас көрсеткенде

Ұлылар болған кездегі болашақ өлді, ал сәттер болады

оның тұқымын сепкенде, біз дірілдеп, өміріміз жоғалып кетті деп қорқатынбыз

әрқайсысы өз құдайларына жабысады

тұтас бір оқиғаның туындысы

олар үлгі етеді және оларды жояды және соған сәйкес өмірлерін реттейді

маңдайына ұзын қолдарынан тиындар салып, құлыптар іліп қояды

және барлар