Recomeço - A286

Me deixa aqui, enfim, sozinho mesmo, faz favor

Pra não saber do que não me faz sorrir, pelo amor

E você diz que é tão triste pensar assim, então nada vale

Quisera eu me sentir diferente, ó de verdade

Saber que um verso meu salvou um que se identificou

Sem olhar pra casa e ver que minhas palavra nada mudou

Aqui me deixa enfim, que daqui a pouco já amanhece

E o sol faz esquecer de tudo que me enlouquece

Melhor fugir, tentar por fim em tudo que entristece

Talvez se outro lugar de volta vocês trouxessem

Pra quem vou mostrar minhas filha, minhas conquista, meus rap

É quente memo, nada vale onde não há olhos que enxerguem

Perdoa minha sinceridade que já não agrada

Que quanto mais tenta ajudar, mas me frustra em mágoas

Matando um irmão por dia, tentando mostrar o caminho que nem eu mesmo sabia, ó

É possível existir felicidade na miséria, na doença que condena,

a insanidade cega

E me deixa acordado exausto, com os olhos ardendo as 3h, com as barata e os

rato, questionando a própria lucidez!

Não lembro a última vez que o acaso trouxe boas novas

Mas todo dia novidade quando o fone toca

Vem pra despertar seu instinto suicida adormecido

Te matar de desanimo, só, num quarto indeciso

Esquecendo num surto a maior riqueza do mundo é a vida

Que ciência nem crença alguma sintetiza

Agradece se o ato que da sua mãe arrancou lágrimas

Te deu o dia seguinte pro cê reverte as falhas

Nem sempre o amor tá num sorriso, a mão que acaricia

Um beijo me matou, mas seu desprezo me deu vida

Sepultado num quarto e cozinha alugado

Ou sem geladeira tentando salvar a mistura numa caixa de isopor

As vezes a dor que sinto faz esquecer teu sorriso que não me deixa desistir

Vou te dar um abraço enquanto estiver aqui

Te dar um beijo enquanto te vejo dormir, sem tentar entender

Tudo que eu mais preciso agora é o que não traz saudade

É quente, o homem também chora escondido feito um covarde

Onde esta você agora?

Errei, eu sei, e quando tento consertar, erro outra vez

É quando nada faz sentido, me desconheço

É quente, o tempo sara tudo mas exige um tempo

É difícil, que que eu fiz comigo?

Vai vendo

Mal sabe os loque que no olhar ataca e contra torce

O quanto consome os corre da caminhada sem sorte

Mal sabe as crise que concebe os manuscrito triste

O lirismo do errante empírico, não tá pelas de vinte

No mesmo teto que choro testemunhou em tempestade

As parede com as teia negra, de lodo e umidade

Não as gerações futuras não deveriam chorar

Pelas mesmas angústias que um dia vi minha mãe tentar se matar

E sempre falta alguém, até festas são depressivas

Eu sei que as luzes de Natal, traz mais tristezas que alegria

Resta saber quantos abraços adiados ainda se converterão em flores numa tattoo

que homenageia

Nas madrugada cinza, as soma das incertezas

O silêncio me explica

É cada um com seus problema

No álbum de família, as mil faces da frustração

Um cemitério infeliz, que esperou a vida da condição!

E sigo onde só seu sorriso conforta minhas dores

Tentando converter amores em valores

Pra não morrer dentro de um cofre só, sem fome

Compreendendo que nem só de pão viverá o homem

Nem sempre o amor tá num sorriso, a mão que acaricia

Um beijo me matou, mas seu desprezo me deu vida

Tentando descobrir se é pior a solidão do quarto ou a saudade de quem tá do

lado!

As vezes a dor que sinto faz esquecer teu sorriso que não me deixa desistir

Vou te dar um abraço enquanto estiver aqui

Te dar um beijo enquanto te vejo dormir, sem tentar entender

Мені осында қалдырыңызшы, өтінемін

Сондықтан сүйіспеншілік үшін мені не күлдірмейтінін білмеймін

Ал сіз бұлай ойлау өте өкінішті, сондықтан ештеңенің құны жоқ дейсіз

Мен өзімді басқаша сезінгенімді қалаймын, шынымен

Менің бір өлеңім өзін таныстырған адамды құтқарғанын білу

Үйге қарамай, менің сөзім өзгерген жоқ

Міне, мені қалдырыңыз, аздан кейін таң атар

Ал күн мені жынды ететіннің бәрін ұмытады

Қашқан жақсырақ, сені мұңайтқанның бәрін тоқтатуға тырыс

Мүмкін сіз басқа жерді қайтарсаңыз

Қыздарымды кімге көрсетемін, бағындырғандарымды, рэптерімді

Бұл ыстық естелік, көретін көз жоқ жерде ештеңенің құны жоқ

Енді ұнатпайтын шынайылығымды кешір

Неғұрлым көп көмектесуге тырыссаңыз, соғұрлым көңілсіз боласыз

Күнде ағайын өлтіріп, өзім де білмеген жолды көрсетейін деп, әй

Бақытты қасіреттен, айыптайтын дерттен табуға болады,

соқыр ақылсыздық

Бұл мені шаршаған күйде, таңғы 3-те көзім жанып, тарақандар мен

тышқан, өзінің анықтығына күмән келтіреді!

Соңғы рет қашан жақсы жаңалық әкелгені есімде жоқ

Бірақ күн сайын телефон шырылдаған кезде жаңа нәрсе

Ұйқыдағы суицидтік инстинктіңізді оятуға келіңіз

Сізді шешілмеген бөлмеде жалғыз, жігерсіз өлтіру

Дүниедегі ең үлкен байлық – бұл індет кезінде ұмыту

Қандай ғылым не сенім синтездейді

Анаңның қылығы көз жасын алып жатса шүкіршілік ет

Сізге сәтсіздіктерді жою үшін келесі күні берді

Махаббат әрқашан күлімде емес, сипаған алақанда

Сүйісу мені өлтірді, бірақ сенің менсінбеуің маған өмір берді

Жалға алынған бөлме мен ас үйде жерленген

Немесе қоспаны полистирол қорабында сақтауға тырысатын тоңазытқышсыз

Кейде мен сезінген азап маған бас тартуға мүмкіндік бермейтін күлкіңді ұмытады

Мен мұнда болғанша сені құшақтаймын

Түсінуге тырыспай, ұйықтап жатқаныңды көріп тұрғанда, сүйіп ал

Маған дәл қазір ең керек нәрсе - мен сағынбайтын нәрсе

Ыстық, ерлер де қорқақтай тығылып жылайды

Сен қазір қайдасың?

Мен қателік жасадым, білемін, оны түзетемін десем, тағы бір қателік жіберемін

Ештеңе мағынасы жоқ кезде, мен өзімді білмеймін

Ыстық, уақыт бәрін емдейді, бірақ уақыт керек

Қиын, мен өзіммен не істедім?

Іздеуді жалғастырыңыз

Сырт көзге шабуыл жасап, қарсы бұрылатынын шешен білмейді

Сәтсіз жүгіру қаншалықты жатады

Ол қайғылы қолжазбаларды ойлап тапқан дағдарысты білмейді

Эмпирикалық қаңғыбастың лирикасы, жиырманың шамасында емес

Дауылдың куәсі болған сол төбеде

            қара тор                           ылғал                   қабырғалар 

Болашақ ұрпақ жыламасын

Бір күні анамның өз-өзіне қол жұмсамақ болғанын көрген сол азап үшін

Әрқашан біреу жетіспейді, тіпті кештер де көңілсіз

Рождестволық шамдар қуаныштан гөрі қайғы әкелетінін білемін

Қанша кейінге қалдырылған құшақ татуировкадағы гүлге айналатыны әлі белгілі болады

бұл құрметтейді

Сұр таңда белгісіздік қосындысы

Үнсіздік маған түсіндіреді

Әрқайсысының өз проблемалары бар

Отбасылық альбомда көңілсіздіктің мың беті бар

Жағдайдың өмірін күткен бақытсыз зират!

Мен сенің күлкің ғана менің ауырсынуымды жұбататын жерде жалғастырамын

Махаббатты құндылықтарға айналдыруға тырысу

Бір сейфте аштық көрмей өлмеу үшін

Адамның жалғыз нанмен өмір сүрмейтінін түсіну

Махаббат әрқашан күлімде емес, сипаған алақанда

Сүйісу мені өлтірді, бірақ сенің менсінбеуің маған өмір берді

Бөлмедегі жалғыздық нашар ма, әлде жоғалған адам ма, соны анықтауға тырысу

жағы!

Кейде мен сезінген азап маған бас тартуға мүмкіндік бермейтін күлкіңді ұмытады

Мен мұнда болғанша сені құшақтаймын

Түсінуге тырыспай, ұйықтап жатқаныңды көріп тұрғанда, сүйіп ал