Дождь - 7000$

Капает дождь слезами богов,

Озябший город мигает пустыми окнами домов,

Я иду через дороги, убегая от машин

Только мокрые ноги и рядом ни души.

Тупая серость природы осядет грустью внутри,

И безысходностью погоды тлеют фонари,

Собакой воет во мне необъяснимая тоска

По небу, грязной стене, свинцом ржавеют облака.

А дождь идёт и идёт, не уставая твердить,

Что эта рана заживёт и надо просто жить,

Но я плетусь и отчего-то жалею сам себя,

А рядом хлюпает погода со мною вместе скорбя.

Я залезаю себе в память, чуть краснея от стыда,

Всех тех, кого я оставил, потоком смоет вода,

Но я шепчу под нос, какой-то грустный распев,

Вокруг пухнут подъезды совсем отсырев

А дождь идёт и идёт во мне

А дождь идёт и идёт во мне

А дождь идёт и идёт во мне

Дождь идёт, дождь идёт, дождь идёт...

Я продолжаю жить, но город остаётся пустым,

Вдувая в сизую влагу заводов дым.

И затянувшись им и поправив рюкзак

Я оставляю всё это, превратившись в мрак.

И тёплым паром из люков поднимаясь вперёд

Я протяну тебе руку сквозь серый плащ-небосвод.

Я просто сплю, плывя по этой тёплой реке,

Сигареты огонёк слабо тлеет в руке.

Моё лёгкое тело случайный ветер подобрав

Унесёт неумело в мир колышащихся трав,

Он положит меня в болотную гниль,

Мой разум будет тлеть как угасающий фитиль

И как кувшинки цветок в тихой заводи времён

Я прорасту сквозь исток миллиарда имён...

Миллиарда имён... Миллиарда имён!

Вот и бьёт, грохочет гром

В небе происхоит бой воды с огнём

Руки вверх подняв и ввысь смотря смеюсь

Искры ярких молний выжгут боли груз

Воздух и земля кругом дрожат от ливня

Ливень, острый ливень, вымыть помоги мне

Душу всю от нечистот скорее

Ни о чём не сожалея

Құдайлардың көз жасы жауып тұр

Мұздатылған қала үйлердің бос терезелерімен жарқырайды,

Мен көліктерден қашып, жолдармен жүремін

Тек дымқыл аяқтар және жан емес.

Табиғаттың күңгірт бұлдырлығы іштей мұңға батады,

Ал ауа-райының жанып тұрған шамдарының үмітсіздігі,

Түсініксіз сағыныш ішімде ит боп жылайды

Аспанның ар жағында лас қабырға, бұлттар қорғасынмен тот басқан.

Жаңбыр жауады, қайталаудан жалықпайды,

Бұл жара жазылады және сізге өмір сүру керек,

Бірақ мен қиналамын және қандай да бір себептермен өзімді аяймын,

Ал менің қасымда ауа-райы менімен бірге дірілдеп, бірге қайғырады.

Мен ұяттан аздап қызарып, жадыма көтерілемін,

Мен қалдырғандардың барлығын су шайып кетеді,

Бірақ мен аузымның астына сыбырлаймын, кейбір қайғылы ән,

Кіреберістердің айналасы толығымен дымқыл ісінген

Ал жаңбыр менің ішіме кіріп кетеді

Ал жаңбыр менің ішіме кіріп кетеді

Ал жаңбыр менің ішіме кіріп кетеді

Жаңбыр жауып жатыр, жаңбыр жауады, жаңбыр ...

Мен өмір сүремін, бірақ қала бос қалады

Зауыттардың сұр ылғалына түтінді үрлеу.

Және оған үрлеу және рюкзактарды реттеу

Мен бәрін тастап, қараңғылыққа айналамын.

Ал люктерден жылы бу алға көтеріледі

Мен саған қолымды сұр жадағай аспан арқылы созамын.

Мен осы жылы өзенде қалқып ұйықтап жатырмын

Оның қолында темекі шамы әлсіреп жанып тұр.

Жеңіл денемді кездейсоқ жел көтеріп алды

Тербелетін шөптер әлеміне ыңғайсыз апарыңыз,

Ол мені батпақты шірікке салады,

Менің ақыл-ойым сөніп бара жатқан сақтандырғыш сияқты жанады

Ал су лалагүлдері сияқты, уақыттың тыныш су айдынындағы гүл

Мен миллиард есімнің көзі арқылы өсемін...

Миллиард есім... Миллиард есім!

Міне соғады, күн күркіреді

Аспанда от пен судың шайқасы бар

Қолдары жоғары көтеріліп, күлді

Жарқын найзағайдың ұшқындары ауыртпалықты күйдіреді

Жаңбырдан ауа мен жер дірілдейді

Жаңбыр, қатты жаңбыр, маған жууға көмектес

Бүкіл жан кіршіктерден гөрі

Өкінбеймін