Мама - Shot

Листы бумаги, никак не без дыма и влаги

Весны, я снова украден и сны основа, но ради чего?

Сегодня я не в кровати, свободен не от апатий,

Мамуля, хватит, ведь я с ночевой.

Меня меняла монотонная тонна людей,

То мы на комнатах, то до незнакомых дверей.

Висели сутками, веселья, шутки ради,

Мы курили трубки, там и тут, со всеми путали поступки.

Смутно перед глазами, будто я бунтом обут был,

А путным моим — в голове дым.

Видимо выход один — выбросить все папиросы.

Я, кстати, был на кладбище недавно.

Купил папе розы.

Тебя люблю очень, между нами города и страны…

Я оставлю многоточие, с любовью, мама.

И ближе к солнцу подвину рассвет,

Там никого рядом нет, только я, ни души, ни планет…

Припев:

Она не спит ночами, верит, скоро сынок вернется

И ключами двери откроет замок.

Очень по мне скучает, ждет от сына звонка,

Я обещаю, мама — я вернусь, ну, а пока…

Каждое утро, smoke или пудра,

Я потушу бра и напишу нам ноты добра.

Мутно так в этом мире скудном,

Вокруг только врут, там и тут нам, и труд — это дарма, мама.

Прости за всё, я унесен был ветрами,

Тайны будто высечены, а займы тысячами, время — таймер.

Пока хотели видеть в постели Барби-дуры,

Я буду краток, в моем теле был остаток барбитуры.

А на меня ты глядя, думала, что все в поряде,

Что на личном?

Мама, все отлично, а по-сути: *ляди все вокруг.

Им надо быть лишь при параде, а я просто друг

И чего ради буду с ними тут время тратить своё?

«Сынок», ты скажешь тихо, я молчу, мамуля,

Пару строк я набросаю лихом, улечу пулей.

И если что, звони, я на телефоне,

Пустой карман, мам, амфетамин, с ним марафонил.

Но понял: не надо ни роз, ни акаций,

Лишь бы сынок не поймал передоз, уже номер тринадцать.

И сколько лет, сколько зим… Сколько нош и подошв,

Стертых, будто резин.

Не настолько хорош сын…

Припев:

Она не спит ночами, верит, скоро сынок вернется

И ключами двери откроет замок.

Очень по мне скучает, ждет от сына звонка,

Я обещаю, мама — я вернусь, ну, а пока…

Каждое утро, smoke или пудра,

Я потушу бра и напишу нам ноты добра.

Мутно так в этом мире скудном,

Вокруг только врут, там и тут нам, и труд — это дарма, мама.

Она не спит ночами, верит, скоро сынок вернется

И ключами двери откроет замок.

Очень по мне скучает, ждет от сына звонка,

Я обещаю, мама — я вернусь, ну, а пока…

Каждое утро, smoke или пудра,

Я потушу бра и напишу нам ноты добра.

Мутно так в этом мире скудном,

Вокруг только врут, там и тут нам, и труд — это дарма, мама.

Түтінсіз және ылғалсыз емес қағаз парақтары

Көктем, мен тағы ұрландым, армандар негіз, бірақ не үшін?

Бүгін мен төсекте емеспін, апатиядан бос емеспін,

Мама, жетеді, өйткені мен түннен келгенмін.

Мені монотонды адамдар өзгертті,

Қазір біз бөлмелерде, енді бейтаныс есіктерде.

Күндер бойы ілулі, қызық, көңіл көтеру үшін,

Біз мұнда-мұнда түтікше шегетінбіз, әрекетті басқалармен шатастырдық.

Көз алдымда көмескі киінгендей,

Ал менің жақсыларымның басында түтін бар.

Шығудың бір ғана жолы бар - барлық темекіні тастау.

Айтпақшы, мен жақында зиратта болдым.

Мен әкеме раушан гүлдерін сатып алдым.

Мен сені қатты жақсы көремін, арамызда қалалар мен елдер бар...

Мен көпірді тастаймын, махаббатпен, анашым.

Күнге жақынырақ мен таңды жылжытамын,

Айналада ешкім жоқ, тек мен, жан да, планеталар да жоқ...

Хор:

Түнде ұйықтамайды, жақында ұлының қайтып келетініне сенеді

Ал құлып есікті кілттермен ашады.

Ол мені қатты сағынды, ұлынан қоңырау күтеді,

Уәде беремін, ана, мен қайтамын, бірақ әзірге ...

Күн сайын таңертең түтін немесе ұнтақ,

Мен шамды өшіріп, бізге мейірімділік жазбаларын жазамын.

Бұл жұп-жұмсақ дүниеде,

Айналасында ғана жатады, анау-мынау, ал еңбек дарма, ана.

Кешір мені бәрі үшін, мені жел алып кетті,

Құпиялар ойылған сияқты, ал мыңдаған қарыздар, уақыт - таймер.

Олар Барби ақымақтарын төсекте көргісі келгенде,

Мен қысқаша айтайын, денемде барбитура қалдығы болды.

Маған қарап, сен бәрі тәртіппен деп ойладың,

Жекеде не бар?

Анашым, бәрі жақсы, бірақ шын мәнінде: * айналаға қара.

Олар тек шеруде болуы керек, мен жай ғана доспын

Ал мен неге олармен уақытымды босқа өткіземін?

«Ұлым» дейсің үндемей, мама,

Бір-екі жолды сызып тастаймын, Оқтай ұшып кетем.

Егер бірдеңе болса, қоңырау шалыңыз, мен телефондамын,

Бос қалта, мама, амфетамин, онымен марафон.

Бірақ мен түсіндім: маған раушан немесе акация керек емес,

Менің ұлым дозаны асырмаса, қазірдің өзінде он үште.

Ал қанша жыл, қаншама қыс... Қаншама жүк пен табан,

Резеңке сияқты өшірілген.

Жақсы бала емес...

Хор:

Түнде ұйықтамайды, жақында ұлының қайтып келетініне сенеді

Ал құлып есікті кілттермен ашады.

Ол мені қатты сағынды, ұлынан қоңырау күтеді,

Уәде беремін, ана, мен қайтамын, бірақ әзірге ...

Күн сайын таңертең түтін немесе ұнтақ,

Мен шамды өшіріп, бізге мейірімділік жазбаларын жазамын.

Бұл жұп-жұмсақ дүниеде,

Айналасында ғана жатады, анау-мынау, ал еңбек дарма, ана.

Түнде ұйықтамайды, жақында ұлының қайтып келетініне сенеді

Ал құлып есікті кілттермен ашады.

Ол мені қатты сағынды, ұлынан қоңырау күтеді,

Уәде беремін, ана, мен қайтамын, бірақ әзірге ...

Күн сайын таңертең түтін немесе ұнтақ,

Мен шамды өшіріп, бізге мейірімділік жазбаларын жазамын.

Бұл жұп-жұмсақ дүниеде,

Айналасында ғана жатады, анау-мынау, ал еңбек дарма, ана.