RAMONA - Zahara

Contemplé por última vez esa llanura

Y ahí, rodeada del más profundo de los vacíos

No sentí tristeza

Por un momento pensé que no sentía nada

Y casi tuve que cerrar un poco los ojos

Y mirar desenfocando todo lo posible

Esperando que el paisaje se tornara

Un viejo camino conocido lleno de piedras

Que un día arreglaron en el que ya no tropiezas

Y que, sin embargo, asfaltado ha perdido

Absolutamente todo su encanto

Al cerrar la puerta nada de eso salió conmigo

Las fotos frente aquella pintada (Dentro)

La sensación de haber creado una familia (Dentro)

El echar de menos, el dejar de chuparle los dedos (Dentro)

La agonía por no verle (Dentro)

La paz de sentirme sola (Dentro)

Los post-its, la radio a las ocho (Dentro)

Los pies arrastrándose (Dentro)

Los besos rotos, los imanes de los viajes exóticos (Dentro)

La vitrina llena de recuerdos que ahora no quiero

Luego me temblaba el pulso

Cuando le dije a mi portera que dejara de contarle mi vida a los vecinos

Cuando ella lo negó todo, supe que mentía

Me sentí bien

Entiendo que sea divertido hablar de mí

Comentar si tengo muchos o pocos amigos

Imaginar cómo follo y con cuántos

Pensar en toda la mierda que tengo que aguantar

En cómo cambio si no estoy maquillada

Que a las ocho de la mañana con el moño parezco otra

Me recordará cómo fue una buena portera

Y yo cómo fui una buena persona

Y que ella no me contó las cosas que decían los vecinos de mí

Esos que no se quejaban de mí

Esos con los que nunca habló mal de mí

Pero al cruzar la puerta nada de eso salió conmigo

El abrazo falso y sus mentiras a la cara (Dentro)

Las voces que me decían que me había llamado puta (Puta)

Sus ojos de loca cuando me imitaba (Dentro)

El olor a azufre emanando de mis venas (Dentro)

El sentirme hundida y victoriosa (Dentro)

Las ganas de una ducha que arrancara la lucha del cuerpo

Lo peor fue concentrar tanta ira dentro de mí

Que acabó frente a la mejor lasaña del barrio

Mientras pensaba que era el mundo el que me odiaba

Aunque era yo la que estaba deseando aniquilarlo

Y con las ganas de esa ducha que me quitara el olor de la lucha del cuerpo

Empecé a llorar con tanta rabia que los ojos se me quedaron hinchados

Como si no hubiesen podido salir del todo las lágrimas

Y sólo entonces me di cuenta de que le habría dicho adiós

A un hogar sin haberlo sentido así nunca

Y cómo cerré la puerta y dejé las llaves dentro

También dentro

Мен бұл жазықты соңғы рет іздедім

Және сол жерде, ең терең бос кеңістікпен қоршалған

Мен мұңды сезбедім

Бір сәт мен ештеңе сезінбедім деп ойладым

Ал мен көзімді сәл жұмауға тура келді

Және мүмкіндігінше назардан тыс болыңыз

Пейзаждың бұрылуын күту

Тастарға толы ескі таныс жол

Бір күні олар сен сүрінбейтін нәрсені бекітті

Ал бұл, алайда, асфальтталған жоғалтты

Оның барлық сүйкімділігі

Есікті жауып оның ешқайсысы менімен бірге шықпады

Сол граффити алдындағы фотосуреттер (Ішінде)

Отбасын құрдым деген сезім (Ішінде)

Мисс, саусақтарын соруды тоқтату (Ішінде)

Оны көрмегенім үшін азап (Ішінде)

Жалғыздықтың тыныштығы (ішінде)

Пост, радио сегізде (Ішінде)

Аяқтарды араластыру (ішінде)

Сынған сүйістер, экзотикалық сапарлардың магниттері (Ішінде)

Мен қазір қаламайтын естеліктерге толы витрина

Сосын тамырым дірілдеп кетті

Мен консьержге көршілерге өмірім туралы айтуды доғаруды айтқан кезде

Ол бәрін жоққа шығарған кезде мен оның өтірік айтып жатқанын білдім

Мен өзімді жақсы сезіндім

Мен туралы айтудың қызық екенін түсінемін

Менің достарым көп немесе аз болса, пікір қалдырыңыз

Елестетіп көріңізші, мен қалай трафикпен және қаншамен

Мен шыдауға тура келетін барлық жамандықты ойлау үшін

Макияжсыз болсам қалай өзгеремін?

Таңертеңгі сегізде садақпен мен басқаға ұқсаймын

Бұл маған қалай жақсы қақпашы болғанын еске салады

Ал мен қалай жақсы адам болдым

Ол маған көршілерінің мен туралы айтқан сөздерін айтпады

Маған шағымданбағандар

Ол мен туралы ешқашан жамандамағандар

Бірақ есіктен өтіп бара жатып, менімен оның ешқайсысы шықпады

Жалған құшақтау және оның бетке айтқан өтірігі (ішінде)

Ол мені қаншық деп атағанын айтқан дауыстар (қаншық)

Оның маған еліктегендегі ессіз көздері (Ішінде)

Менің тамырларымнан күкірт иісі шығады (Ішінде)

Батып кеткен және жеңіске жеткендей сезім (Ішінде)

Дененің күресін бастайтын душқа деген ұмтылыс

Ең сорақысы ішімдегі ашудың көп шоғырлануы болды

Бұл маңайдағы ең жақсы лазаньяның алдында аяқталды

Мені жек көретін дүние деп ойласам да

Мен оны құртуға дайын болғанмен де

Денемнен ұрыс иісін кетіретін сол душқа деген тілекпен

Қатты жылай бастағаным сонша, көзім ісіп кетті

Көз жасы мүлдем шыға алмағандай

Сонда ғана қоштасқанымды түсіндім

Бұрын-соңды мұндай сезінбеген үйге

Ал мен есікті қалай құлыптап, кілттерді ішіне қалдырдым

ішінде де